last update
13.06.2005

Home
Arthrografia 2005
Aristoteleio
Kontarinis - USA
Kritikes gia Filous
Logotexnia filon
Arxeio Titlon
Arthrografia 2004
EELSPH-
Biblia
Vaios
Diethni Themata
Restaurant Apollon
Fotos
Cadolzburg
Logotexnia
Kultur
Diaspora
ELLHNES
Links

Website desinged by

Hristos Fasoulas

e-mail

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

 

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΑΡΗ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗ

ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΡΗ

Ότι έχει γραφτεί έως σήμερα, κι ακόμα απαφορμή του βιβλίου, του Διονύση Χαριτόπουλου (Εκδόσεις Εξάντα), κανένα σύγγραμμα, καμιά αφήγηση ζωντανή, ακόμα κι απ αυτούς που τον

έζησαν στο δύσκολο έργο του, αλλά πανεθνικό.

Απελευθερωτικό το έργο του και ο αγώνας ενός λαού, κάτω και μέσα απτη σκιά του, δεν είναι δυνατόν ολοζώντανα να εκφράσουν αυτή την Αγωνιστική μορφή, το πάθος του για ελευθερία κι ανεξαρτησία ενός Ηρωικού λαού, που στις σκλαβωμένες εποχές ορθώνεται παλεύοντας για τα Ανθρώπινα ιδανικά του. Ούτε ο ίδιος ο Αρχηγός αν ζούσε σήμερα, θα μπορούσε να εκφράσει αυτά που έκανε στην πράξη και την ψυχή του που έδινε για τον σκλαβωμένο λαό της εποχής του. Και ψυχή και θάρρος έπαιρνε απ αυτόν, για όλο και πιο μπροστά ως την απελευθέρωση και την αλλαγή του κοινωνικοπολιτικού συστήματος που αυτός οραματιζόταν μαζί με το Λαό του και της ξερολιθιάς που λέγεται Ελλάδα! Πέρα και μακριά απ τα άδεια κεφάλια των κομματικών που τους έλεγε αχυρένιους - χωρίς να υπακούει στις εντολές τους, (...) ο ίδιος αν ζούσε σήμερα θ' αναρωτιόταν τα 'κανα εγώ όλα αυτά;; ; Φυσικά με το λαό μαζί ζώντας σ ένα κοινωνικοπολιτικό σύστημα, κι όχι τα δοκιμασμένα. Σήμερα όμως μιλούμε και -θα μιλούνε γενεές ολόκληρες για έναν μύθο που γεννήθηκε στο Βελούχι, κι απ το Βελούχι (Βελούχι = πηγή!) ως κάπου εκεί χάθηκε αλλά και ζει, ζει ο Πρωτοκαπετάνιος της Λευτεριάς Άρης Βελουχιώτης, πάντα Λεύτερος κι αδούλωτος!

(Άρης Κόζιακας Αθήνα 30, του Σεπτέμβρη 1997)

 

Υ.Γ. ) (1) Κι όπως λέει κι ο ποιητής... της σκλαβωμένης Ελλάδας (αν δεν κάνω λάθος, Αγγελος Σικελιανός) Δεν είναι τούτο πάλεμα σε μαρμαρένια αλώνια, εδώ να στέκει ο Διγενής κι εκεί να

στέκει ο Χάρος. Εδώ σηκώνεται όλη η γης με τους αποθαμένους και με τον ίδιο θάνατο πατάει το θάνατο  της!

Δυστυχώς βαδίζουμε προς τον 21ο αιώνα και το μέγα κεφάλαιο της Εθνικής Αντίστασης δεν γράφτηκε από μας για να μάθει ο Λαός την αλήθεια για τις Νίκες, τους διοργανωτές, τους προδότες, και την μεγάλη προδοσία. Ο Άρης θα’ ναι πάντα στα βουνά και στις πόλεις κυνηγώντας τους νέους καταχτητές στηλιτεύοντας τους άσπονδους φίλους και τους προδότες! Θα’ ναι πάντα μια ζωντανή μορφή του αγώνα το φάντασμα - ο αδούλωτος φάρος της Λευτεριάς, της Ανεξαρτησίας και  της Χειραφέτησης τούτης της Χώρας και του Λαού της, που μόλις ακόμα λέγεται Πηγή Αντίστασης ΕΛΛΑΔΑ! Αγώνας και στέρηση για ένα μέλλον καλύτερο! Γιαυτόν τον τόπ μας!

Υ.Γ.(2)  Όπως λέει ένας ποιητής για το έργο του θα παραμείνει και θα παραμένει μύθος αφού δεν υπάρχουν άλλοι επαναστάτες σαν κι αυτόν, για να συνεχίσουν το έργο του. Θα’ ναι έτσι το πνεύμα της αυτοθυσίας - πηγή στέρησης και κακοτυχιών, πηγή έμπνευσης - θυσία στον αγώνα με αμέτρητες στερήσεις για Λευτεριά, Δικαιοσύνη, Αυτοδιάθεση και την Ειρήνη! Πέρα και μακριά από κάθε εξωτερική και εσωτερική επέμβαση φασισμού για τη Χώρα μας, παράδειγμα μίμησης για όλους τους Λαούς και Χώρες του Κόσμου!

Θα παραμείνει εκεί ψηλά στα βουνά του Καρπενησίου και στα χωριά του Κόζιακα και του Λιτόχωρου πιστεύοντας πάντα στους χωρικούς, στο Λαό όλης της Ελλάδας συνεχίζοντας το δεύτερο Αντάρτικο παρόλο που το Κόμμα τον διέγραψε και τον αποκήρυξε. Βέβαια το δεύτερο Αντάρτικο έγινε χωρίς αυτόν με το γνωστό αποτέλεσμα της συντριβής του από τους Αγγλοαμερικάνους και το μοναρχοφασισμό.

Θα παραμένει εκεί σαν φάντασμα και φόβητρο για τους ντόπιους και ξένους φανερούς και κρυφούς εχθρούς και προδότες! Και ζώντας πάντα στις καρδιές του Λαού μας σαν το πρωτοπαλίκαρο για μια Ελλάδα Ελεύθερη - Ανεξάρτητη και Χειραφετημένη!

 

Ο ποιητής και συγγραφέας, Άρης Κόζιακας