Home
Vaios
Restaurant Apollon
Fotos
Cadolzburg
Logotexnia
Kultur
Diaspora
Diethni Themata
ELLHNES
3kala.gr
patrides.com
MEGALEXANDROS
Links

Website desinged by

Hristos Fasoulas

e-mail

Aggeliki1

Απόψεις και στοχασμοί γύρω απΆ το θέμα

«Η Λογοτεχνία και οι Έλληνες Συγγραφείς της Διασποράς»

 

Είναι αλήθεια αποκαρδιωτικό και τραγικό συγχρόνως, όταν, διαβάζοντας την εργασία του Βάιου Φασούλα πάνω σΆ αυτό το θέμα, διαπιστώνεις, ότι πράγματι οι απόψεις του είναι σωστές και αληθινές.

  Πράγματι, όταν ξενιτευτήκαμε αναζητώντας ένα καλλίτερο «αύριο», δεν μπορούσαμε ποτέ ένα φανταστούμε, ότι η επίσημη Πολιτεία θα μας άφηνε, μετά το ξεπούλημά μας, μόνους, έρμαια της τύχης και των εξελίξεων, πολιτικοκοινωνικών και οικονομικών, των τελευταίων σαράντα και πλέον ετών.

 ΜΆ όλα ταύτα. Ο καθένας μας συνέβαλε με τον τρόπο του στη σταθεροποίηση, αναγνώριση και εξέλιξη αυτών, που ήρθαν σαν απλοί εργάτες και αυτών, που ήρθαν σαν στελέχη και με όνειρα ανώτερα και με ιδανικά, γαλουχημένα ήδη στην Πατρίδα.

 Πολλοί εξελίχτηκαν σαν επιστήμονες, πολλοί σαν επιχειρηματίες και λίγοι ήσαν αυτοί, που αφιέρωσαν και αφιερώνουν κάθε ελεύθερη ώρα και στιγμή στις Μούσες και στα Γράμματα! Αυτοί είναι και το «άλας της ζωής», γιατί χωρίς αυτούς θα τελματώναμε όλοι μας, αποζητώντας μόνο την οικονομική μας ευημερία.

 Αλλά προς τι; Ο αγώνας τους όχι μόνο δεν αναγνωρίζεται, αλλά και αγνοείται, σαν να μην υπάρχει. Μα πώς να αναγνωριστεί; Πού είναι αυτοί που θα τους υποστηρίξουν, θα τους προβάλλουν, θα τους προωθήσουν; Γιατί τους αγνοούν; Μήπως επειδή δεν έχουν διπλώματα και ακαδημαϊκή μόρφωση; Μα ένας λόγος παραπάνω, γιατί αυτοί αυτοδημιουργήθηκαν, γιατί κουράστηκαν, γιατί δεν γράφουν για να πλουτίσουν, αλλά γράφουν από μεράκι, γιατί έχουν να πουν τόσα πολλά, να κριτικάρουν, να καυτηριάσουν, να προειδοποιήσουν, νΆ αποτρέψουν.

 Αν η μητέρα Ελλάδα ήταν πραγματική «μητέρα», θα Άπρεπε στο πολιτιστικό της πρόγραμμα να παρουσίαζε είτε απΆ την τηλεόραση είτε απΆ το ραδιόφωνο μια φορά την εβδομάδα τουλάχιστον ένα ή δύο απΆ αυτά τα παιδιά, τα ξενιτεμένα, τα πονεμένα, τα βασανισμένα. Αυτά τα παιδιά με τα ροζιασμένα χέρια, τους κυρτούς ώμους, τις καμπουριασμένες πλάτες. Αυτά τα παιδιά που δούλεψαν και αναστήθηκε η ύπαιθρός μας, μηχανοποιήθηκε η γεωργία μας, στήθηκαν σπιτάκια στα χωριά μας και είδε ο φτωχός χρήματα στα χέρια του. Γιατί, ας ειπωθεί μια φορά η αλήθεια: Τι ήταν η Ελλάδα μας μετά τον εμφύλιο; Τι υπήρχε όρθιο στα χρόνια του πενήντα; Ποιος μπορούσε να βρει δουλειά και αν εύρισκε, ποια ήταν η αμοιβή του; Γιατί τα ξέχασαν όλα αυτά οι ιθύνοντες;

 Την αναστήλωση και την πρόοδο της Ελλάδας την πραγματοποίησε η εργατιά της διασποράς, οι λαντζιέρηδες της Αμερικής, οι ανθρακωρύχοι της Γερμανίας, οι φαρμαδόροι του Καναδά και της Αυστραλίας, οι έμποροι της Αφρικής. Κι ανάμεσα απΆ αυτούς βγήκαν και οι συγγραφείς, οι εργάτες του λόγου και της πέννας. Κι αυτοί ζητούν αναγνώριση, νοσταλγούν αγάπη και ζεστασιά, απαιτούν να γίνουν γνωστοί στην Ελλάδα, να διαβαστούν απΆ τα νιάτα της, να μπουν στις βιβλιοθήκες των σχολείων.

Ζητούν πολλά; Ή μήπως είναι όλα τούτα «βοή βοώντος εν τη ερήμω»;

Ας ευχηθούμε να μην καταντήσει η Ελλάδα μας ποτέ¥προγόνων της¥

 

ΥΓ.

Κι ας προσέξουν όσοι έχουν μάτια ανοιχτά και μυαλό νηφάλιο

το ποίημα του Βάιου Φασούλα « Ε, εσείς, απόγονοι του Ομήρου,

τι κάνετε;»

Ένα πραγματικό αριστούργημα!

Αυτοί, οι συγγραφείς της διασποράς, το θέλει δεν το θέλει η Ελλάδα «ΘΆ ανοίξουμε με τα νύχια μας τρύπες, να φανεί ο ήλιος¥

 

Νυρεμβέργη- Ιούνης 2001  - Αγγελική Μαραγκουδάκη - Βόλλνερ