last update
26.03.2003

Home
EELSPH-
Vaios
Diethni Themata
Restaurant Apollon
Fotos
Cadolzburg
Logotexnia
Kultur
Diaspora
ELLHNES
3kala.gr
patrides.com
Links
Kalami.net
Europlhktos
Arthra filon

Website desinged by

Hristos Fasoulas

www.chris-home.de

e-mail

260303-Stamathste ton polemo

Εν ονόματι της Ανθρωπότητας, της Δημοκρατίας και της Ειρήνης

Σταματήστε τον Πόλεμο, άνθρωποι!

 

Στο ρυθμό του Πολέμου,

προς κάθε σκεφτόμενο άνθρωπο και προς κάθε κατεύθυνση,

επιστρατεύω το Λόγο και κράζω:

 

Ε, εσείς, άνθρωποι, υπερόπτες, σαδιστές και κακούργοι

Ε, εσείς που δεν μπορείτε πια να κρύψετε στις δολοφονικές

μάσκες τις μαύρες ψυχές σας  

Ε, εσείς, οι πέρα του Ατλαντικού, που μαυρίσατε τους ουρανούς

με φτερωτά πουλιά πυρός και με σκληρό ατσάλι 

Κι εσείς οι από δω, της γηραιάς Ευρώπης, δειλοί και υποκριτές,

που συνηγορείτε και μιμείστε τον Πόντιο Πιλάτο

Με τους «μοντέρνους» βάρβαρους,

που σφάζουνε και γδέρνουνε τον Κόσμο μας,

μπλεχτήκατε, καημένοι 

 

Σταματήστε τον Πόλεμο, άχαροι  

Παύσατε πυρ, άθλιοι φονιάδες κι αφουγκραστείτε

 

Τις βόμβες σας που ρίχνετε, σα ναΆ ναι κομφετί,

τον Κόσμο μας χαλάτε 

Δεν το αντιληφθήκατε, ε εσείς, γιοι πολεμοχαρών θεών,  

που θέλετε να είστε;

Πού βρήκατε το δικαίωμα να σπέρνετε τον όλεθρο

και την καταστροφή;

Και τα παιδιά μας που μας κράζουν και ρωτούν

 

Μάνα! Πού είναι η ζωή;

 

Αυτή, που υποσχεθήκατε μΆ ανθρώπινη μορφή;

Ποιος θα τους τη δώσει;

Ο βάρβαρος πολυπολιτισμός σας ή κάποιος σας θεός;

Κι είναι μιλιούνια¥

Τον Ουρανό και το θεό και όλους τους αιθέρες

Με μένος απαράμιλλο και με περίσσιο μίσος

Σκίζουν τα αεροπλάνα σας τις νύχτες και τις μέρες

Κι απλόχερα σκορπίζετε το θάνατο, αδίστακτοι, πανούργοι

και τον Πλανήτη στην πυρά δίνετε, δολοφόνοι

 

Σταματήστε τον Πόλεμο, σφαγείς

Κι αφήστε τη Ζωή να Ζήσει

 

Πέφτουν τΆ αθώα θύματα απΆ όλες τις μεριές

¶τλαντες κι ευρωπαίους, θερίζει τΆ άρχοντα Χάρου δρεπάνι

Κι οι πιο άμοιροι ασιατικοί γεμίζουν το πιθάρι

Να πιει ο ανθρώπινος θεός, στη μέθη να πνιγεί

Κι εκεί να ηδονίζεται η μαύρη του ψυχή  

 

Ε, εσείς που πια δεν μπορείτε στις μάσκες σας να κρύβεται

το μαύρο σας θεό

Που πάντα στΆ όνομά του προσεύχεστε για μας

Και συντηρείτε τριγύρα μας τα σκότη

Για να μισείτε, ω ναι, εσείς δαιμονισμένοι, τα κάλλη τής ζωής

Και στην καταστροφή να χαίρεστε του ανθρωπίνου γένους,

που τώρα συντελείτε

 

Αυτό κάνετε σήμερα

 

Πάνω από μισό αιώνα το προετοιμάζατε

Υποτιμώντας απάνθρωπα την ανθρώπινη νοημοσύνη 

Κρατώντας τον Κόσμο μας με χαλινάρια και με σκόρπιες φωτιές

Βρήκατε τη στιγμή κι ανάψατε τη μεγάλη,

Που, αργά ή γρήγορα, πρώτα εσάς θα κάψει

 

Κι είμαστε στο ξεκίνημα του εικοστού πρώτου αιώνα

Που θα Άπρεπε η ευημερία και η ειρήνη να πρυτανεύει

Που όμως, εσείς παράφρονες, τη λεηλατείτε και τη δολοφονείτε

 

Ότι προλάβαμε και περάσαμε στον τρίτο Μάρτη του αιώνα

Και αναρωτιόμαστε¥

Αυτό γίνεται σήμερα

Ένα σήμερα με αίσχος και ντροπή

Ένα σήμερα με θειάφι και κραυγή  

Ένα σήμερα πνιγμένο στα μαύρα σας σκοτάδια

¶γνωστα για μας¥

Ένα σήμερα που οι νέοι μας δεν το αναγνωρίζουν

Και πιότερο οι δικοί σας νέοι, δυνάστες

Που τους μαθαίνετε το μίσος και τον Πόλεμο

Και τους παραχώνετε με βαριές σημαίες και τιμές, φονιάδες,

Να οδύρεται η μάνα, ο πατέρας, το παιδί

Να μένει χήρα η νια γυναίκα, να γίνεται τρελή

ΑπΆ την παρηγοριά τής¥

 

Και η θεά οδύνη, απλόχερη καθώς τάχτηκε να είναι

Απλώνει τα μαύρα της φτερά, κάνοντας τον ήλιο να σκιαχτεί

Σκοτείνιασε από φρίκη η Ανατολή¥

Γιατί θελήσατε, ω σεις, μεγάλοι του Κόσμου τρομοκράτες

Στα ματωμένα χέρια σας πυρά να αρπάξετε

Για να καείτε, μαζί μΆ εμάς, κι εσείς.

 

Σταματήστε τον Πόλεμο των πανούργων, Πολίτες του Κόσμου 

 

Κι έχετε, υπερόπτες, μαζί με τη φωτιά, το θράσος σας και λέτε

Με τη βοήθεια του θεού θα νικήσουμε¥

Ποιος είναι, αλήθεια, ο θεός σας, δύστυχα πλάσματα;

Πού τΆ «άγιο» του χέρι; πού σας ευλογεί;

Χέρι θεού φτιαγμένο στα μέτρα σας απΆ το δικό σας χέρι

Ω, σεις γιοι της μαύρης συφοράς¥

Στα ματωμένα χέρια σας πιάνετε το Σταυρό

Και ξεδιάντροπα τΆ άδεια στήθη σας δείχνετε φανερά

Για να σας πει ο «Όχλος» μας, άτιμοι και πικροί, για ύστατη φορά

 

Σταματήστε τον Πόλεμο, επονείδιστοι σφαγείς, αφουγκραστείτε.

 

Ο Κόσμος μας δεν τάχτηκε να πεθάνει για κανέναν λόγο

Ούτε από σας, δύστυχοι, παραμυθάδες, ούτε από θεό

Κι αν ακόμα έχετε εντολή να είστε πάντα οι ισχυροί

Τότε κι αυτός ο θεός σας, είναι το ίδιο μΆ εσάς

¶ψυχος και πικρός, πολεμοχαρής κι εξωπραγματικός

Τι κάνετε για το ψωμί, που τώρα λείπει, όσο καμιά φορά

Οι αρρώστιες και οι θάνατοι πληθαίνουν τρομερά

¶δικα στον Πλανήτη μας πεθαίνουν τα παιδιά

Οδύσσειες συνανθρώπων μας, οι άγνωστες και μαύρες τους φυγές

 

Ε, σεις, του Ατλαντικού κι εσείς οι από δω, της γηραιάς Ευρώπης

Τι κάνετε φονιάδες και ληστές; Ποιοι είσαστε και πούθε ήρθατε;

 

Τούτη η Γη δεν έχει θέση για Πολέμους και οδύνες

Δεν έχει θέση για δίποδα μιάσματα

Τούτη η Γη είναι όλων μας και όχι κάποιον θεών 

Αόρατων ή ρευστών

Ανέκαθεν παντοδύναμοι εχθροί της ανθρωπότητας

Τούτος ο Κόσμος μας δεν έχει ανάγκη από είδωλα¥

Υπάρχουν μεγαλύτερες αξίες που αξίζει κανείς να ζει, να μάχεται:

Της Αγάπης μεταξύ των Ανθρώπων και της Ειρήνης

Αυτόν το θεό υπηρετούμε εμείς

 

Στο ρυθμό του Πολέμου,

προς κάθε σκεφτόμενο άνθρωπο και προς κάθε κατεύθυνση,

επιστρατεύω το Λόγο και κράζω:

 

Σταματήστε τον Πόλεμο, άνθρωποι

Ξεσηκωθείτε απΆ τη μια άκρη ως την άλλη

 

Πρώτοι οι αρχηγοί των εκκλησιών, συναγωγών, τζαμιών

Πρώτοι, αυτοί, να γίνουνε ανθρώπινες ασπίδες

Πάπηδες, δεσποτάδες, ραβίνοι αειθαλείς και όλοι οι μουλάδες

ΝΆ αφήσουνε τα βρώμικα, να σκώσουν το κορμί

Κι όλοι μαζί να τρέξουνε στον τόπο της σφαγής

Και πάνω απΆ τα χαλάσματα, της άλλοτε Βαγδάτης

Όλοι τους να ουρλιάξουνε, μήπως, τΆ ανύπαρκτα είδωλά τους

στάλα αφουγκραστούν    

Βάνδαλοι, να κράξουν, ξεπεράσατε κάθε προηγούμενο

Μήτε τα μνημεία δεν σεβαστήκατε¥

 

Κι εκεί, και οι δώθε και οι πέρα

Ισχυροί και ανίσχυροι, πονηροί και αγαθοί

Να συναχτούν στΆ ανάχωμα του Τίγρη

Κι όλοι μαζί να πνίξουνε τα πάθια και τα μίση

Κι όλοι μαζί να διώξουμε τα μιάσματα, το θειάφι

Κι όλοι μαζί νΆ αφήσουμε τον ήλιο να χαράξει 

Αντίσταση καθολική μας έχει απομείνει

Κι όλοι μαζί οι λαοί να κάνουμε την πλάση όλη να τρίξει

 

Όχι στον Πόλεμο, άνθρωποι,

Ναι στην ειρήνη

 

Γερμανία 25.03.2003

Βάιος Φασούλας

(Από την υπό έκδοση Β` Ποιητική Συλλογή)