last update
20.02.2002

Home
Vaios
Restaurant Apollon
Fotos
Cadolzburg
Logotexnia
Kultur
Diaspora
Diethni Themata
ELLHNES
3kala.gr
patrides.com
Links
Kalami.net

Website desinged by

Hristos Fasoulas

www.chris-home.de

e-mail

Afieroma-1

Ο Ι   Ε Λ Λ Η Ν Ε Σ

(Αφιέρωμα στους Έλληνες της Διασποράς)

 

Αγαπητή συμπατριώτισσα και συμπατριώτη, αγαπητέ Έλληνα της Διασποράς και της Μητρόπολης. Αντί προλόγου επέτρεψέ μου να πω λίγα λόγια για τους λόγους της εργασίας που ακολουθεί. Μετανάστης στη Γερμανία από το 1970, θεωρώ πως όλοι οι Απόδημοι έχουν άποψη για ό,τι συμβαίνει γύρα τους. ¶ποψη απόκτησα κι εγώ και ξέρεις γιατί. Γιατί απλά¥

Η έρευνα, που θα ακολουθήσει, έχει σκοπό να μεταφέρει τους προβληματισμούς και τις απόψεις μου γύρω από τις διεθνείς εξελίξεις, που κατά την άποψή μου είναι αρνητικές και επικίνδυνες. Την αφιερώνω στους απανταχού παρόντες Έλληνες, αλλά ιδιαίτερα στους νέους.

ΣΆ αυτή την προσπάθεια καταγραφής διαφόρων αντίξοων στοιχείων, μαρτυριών και καταγγελιών, η μοναδική μου επιθυμία είναι μία: Να συγκρατήσω τη γέφυρα επικοινωνίας με την πατρίδα και τους Έλληνες αδελφούς και να γεφυρώσω το χάσμα ανάμεσά μας, που εσκεμμένα όλο μεγαλώνει. Να θυμίσω στους Έλληνες της Μητρόπολης πράγματα, που ξέχασαν ή που τους είναι αδιάφορα και αφορούν εμάς, να επισημάνω και την αδιαφορία των Ελλήνων της Διασποράς και να υποδείξω τις διεξόδους απΆ τα ποικίλα αδιέξοδα, που άλλα ανοίγουν και άλλα, ολοκληρώνοντας την αποστολή τους, κλείνουν.

Οι απόψεις είναι δικές μου μα τις μοιράζομαι μαζί σου. Στη μικρή κάβα των απόψεων και των σχολίων, έχουν βρει φιλοξενία και άλλες απόψεις συμπατριωτών μου, καθώς και των Ο.Μ.Μ.Ε. Έτσι, η ανάγνωση της παρούσας εργασίας, προϋποθέτει όχι αποδοχή, αλλά μελέτη. Οι σοφοί στις μέρες μας δεν υπάρχουν. Μα και αν ακόμα υπάρχουν, τις φιλοσοφίες τους τις βγάζουν από την τσέπη. Είναι κι αυτή μια άποψη. Δεν είναι άποψη, αν ισχυριστώ πως βρίσκομαι πάνω και πέρα από κόμματα και οποιεσδήποτε «ιδέες». Αυτό είναι μια πραγματικότητα. Για να υπάρχει μέσα μας η Ιδέα, θα πρέπει να είναι άσπιλη για να μπορεί να ζει και να αντέχει στο χρόνο. Κι αυτή η Ιδέα δεν είναι τίποτα άλλο παρά η αλήθεια. Αυτή με απασχολεί. Αυτή ψάχνω. Αυτή υπηρετώ, αυτή διαδίδω και τώρα τη μοιράζομαι μαζί σου.

 

«Το να λες την αλήθεια είναι πάντοτε η καλύτερη μέθοδος και ο ασφαλέστερος δρόμος για τη ζωή» 

                          Μένανδρος.

 

«Το αληθινό και το δίκαιο έχουν απ¥

            Αριστοτέλης.

Η αλήθεια λοιπόν αποτελεί για τη ζωή το Α και το Ω. Ζωή, μέσα στην οποία έχεις θέση κι εσύ κι ας φαίνεται καμιά φορά σαν δύση...

 

«Όμως τις πιο πολλές φορές διπλά χτυπά

                                                                            Όλα που σας ξιστόρησα, γίνονται ψέμα

 Ό, τι στοιχειά υπάρχουν τα κάνει άρματα

                                                                            Τα ίδια της τα χέρια βάφει στα αίματα¥                                                                        ...

Πάρτε την μες στα χέρια σας, για σας είναι φτιαγμένη

                                                                            Μη σκιάζεστε στΆ αγριοπαλέματα τΆ αγέρα κι ουρλιαχτά

Καιρός είναι, άλλο μην καρτεράτε, δέσανε τα φτερά

                                                                            Γυρνάτε στην Ανατολή τη Δύση της Ζωής¥

Δε θέλω να σε κουράσω. Ένα μόνο σου λέω: Αντιστάσου!

Στο τέλος αυτής της εργασίας σε περιμένει ένα άλλο αφιέρωμα και επί τη ευκαιρία σε πληροφορώ, ότι στη σελίδα μου θα ανοίξω ένα παραθυράκι με το όνομα: ¥Ellines¥Εκεί, εάν βέβαια το επιθυμείς, θα μπορείς να τοποθετείς κι εσύ την άποψή σου, που θα αφορά τους  Έ λ λ η ν ε ς! ΕΜΑΣ!

 

Μάης 2001

Από Γερμανία

Με φιλικούς χαιρετισμούς

Φασούλας Βάιος

   

 

 

 

Ο  Ι     Ε  Λ  Λ  Η  Ν   Ε  Σ

 

Η

 προσέγγιση στο θέμα, Έλληνες, από έναν Έλληνα της Διασποράς, καθίσταται δύσκολη και μάλιστα όταν αυτός ο Έλληνας δεν έχει φοιτήσει σε ανώτατες σχολές. Όμως, έχοντας μέσα του έμφυτο έναν αειθαλή και πολυτάραχο πνευματικό εξοπλισμό, απόκτησε τη δική του σπουδή. 

Ο γράφων, απΆ αφορμή τις σημερινές εξελίξεις, που υφίσταται η ανθρωπότητα και βεβαίως η Ελλάδα με τους Έλληνές της, θα τολμήσει να κάνει μια αναφορά στους Έλληνες. Μια αναφορά, που απέκτησε από τα πανεπιστήμια των δρόμων που διάβηκε και έζησε. Και ο γράφων δεν είναι ο μόνος. Είναι ολόκληρος ο κόσμος της Ελληνικής Διασποράς. Είναι ο κόσμος που έδειξε, που έδωσε και δεν πήρε. Και αυτός ο κόσμος δε βρέθηκε. Έχει τον τόπο του, τη ρίζα του, ακόμη και αν γεννήθηκε εκτός Ελλάδας. Δεν έχει διαφορετικό αίμα, διαφορετική σκέψη και διαφορετική ενέργεια. Αλίμονο! Κάτω απΆ τον ίδιο ήλιο με τους άλλους ζει κι αυτός. Απλά στους τόπους που ζει, κάτω απΆ τις ανάγκες της προσαρμογής έχει αποκτήσει άλλες συνήθειες.

 

Όμως μέσα του ζει ο ΕΛΛΗΝΑΣ. Ο Έλληνας του Ομήρου και των Μουσών, ο Έλληνας του Ήλιου και των Θαλασσών. Ο Έλληνας των Αγώνων για Δημοκρατία και Λευτεριά, ο Έλληνας που μέσα του έχει την περιπλάνηση, αυτός που σε πολλές περιπτώσεις, αποδείχτηκε και αποδεικνύεται ο απόστολος μιας αέναης φωτεινής πορείας.

 

Η γέννηση του Έλληνα μετρά χιλιάδες χρόνια ζωής και η Οδύσσειά του χάνεται στα βάθη των αιώνων. Οποιοσδήποτε επιστήμονας επιχειρήσει να κάνει αναλυτική αναφορά, δε θα μπορέσει να παρουσιάσει τους Έλληνες ολοκληρωτικά. Οι στρατιές των Μνημείων, των Ηρώων και Σοφών θα τον πελαγώσουν. Στην περιπλάνηση των χιλιετιών και αιώνων κάπου θα χαθεί. Κάτι θα λείπει, κάτι θα έχει ξεχαστεί ή κάτι δε θα έχει αναφερθεί για¥

Παρεμπιπτόντως μαθαίνω πως ένας από τους μεγάλους Εκδοτικούς Οίκους, στην προσπάθειά του να μεταφράσει και να εκδώσει τα άπαντα των Αρχαίων Ελλήνων, δεν έχει υποστήριξη από το Υπουργείο Πολιτισμού. Τα κείμενα των αρχαίων είναι στο σύνολό τους μεταφρασμένα σε πολλές ξένες γλώσσες ενώ στη γλώσσα μας μόνο ένας μικρός αριθμός.

Εκείνο όμως που δε μπορεί κανείς να αμφισβητήσει ή να κρύψει ή να παραποιήσει, είναι ο Ελληνικός Πολιτισμός. Το Πνεύμα, τη Δημοκρατία, το Φως!

 

Οι Έλληνες πρέπει να βρεθούν στον ρου των Εθνικών και Κοινωνικών Σταυροφοριών της παρούσας εποχής. Σταυροφορίες που ήδη κινούνται και καλούν σε στράτευση  ό λ ο υ ς  τους Έλληνες με κοινό σκοπό: τη σταθεροποίηση και την ειρήνη της περιοχής. Την ακεραιότητα της Χώρας, την υπεράσπιση των εθνικών μας συμφερόντων και τη διατήρηση και φύλαξη των ιδιαιτεροτήτων της, σε πρώτη μοίρα. Τα επόμενα βήματα, ως λαός, έτσι και αλλιώς τα κάναμε και θα εξακολουθήσουμε να τα κάνουμε με τη συμπαράσταση, τη  βοήθεια και την αλληλεγγύη προς όλους τους λαούς, ιδιαίτερα προς τους γείτονές μας. Κι αυτός ο λαός δεν είναι μόνο αυτός της Μητρόπολης, αλλά και ο λαός της Ομογένειας η οποία, προσέφερε και έχει ακόμα πολλά να προσφέρει.

Τότε μόνο ίσως αποτραπεί η πραγματοποίηση της «Παγκοσμιοποίησης» η οποία προβάλλεται ως «σωτηρία, ευημερία και προκοπή» για όλη την ανθρωπότητα, ενώ όλα τα δεινά του κόσμου έχουν εκεί την πηγή τους. Η θέση αυτή βέβαια, όπως είναι λογικό, καταπολεμείται με τους πιο αναίσχυντους τρόπους και τις πιο άθλιες μεθόδους των «βετεράνων» αρχιληστών και των κάθε είδους μαφιόζων.

Ψάχνοντας τους Έλληνες, ας θυμηθούμε και το Σωκράτη που είπε « Μια ζωή χωρίς έρευνα δεν αξίζει τον κόπο να την ζούμε». Κι όταν λέμε,  Έ λ λ η ν ε ς,  το εννοούμε. Έλληνες δεν είναι εκείνοι, στων οποίων τα διαβατήρια αναγράφεται η ελληνική υπηκοότητα και το θρήσκευμα, ή όσοι βρίσκονται εντός Ελλάδας. Έλληνες δεν λέγονται κι ούτε είναι, όσοι ασκούν ηγετικά καθήκοντα, πολιτικά, θρησκευτικά, διοικητικά, διπλωματικά κ.α. Έλληνες είναι και λέγονται επαξίως, αυτοί που νοιώθουν  Έλληνες, αυτοί που εκτιμούν την καταγωγή τους, σέβονται την πατρίδα τους και τη φυλούνε!

 Στις καθημερινές εκφάνσεις της ζωής οι Έλληνες αποτέλεσαν και αποτελούν για ολόκληρη την ανθρωπότητα σημείο αναφοράς, άλλοτε θετικό και άλλοτε αρνητικό. Ας δούμε τα θετικά μας: Πολιτισμός, Γλώσσα, Δημοκρατία,  Μ α κ ρ ο ζ ω ί α, Επαναστάσεις για Λευτεριά με τα ολοκαυτώματα του 1821 και του 1940, Διασπορά κλπ. Αυτά αποτέλεσαν τους μοχλούς κίνησης ποικίλων αντιπαραθέσεων, οι οποίοι μοχλοί κάτω από τις εντολές των ξένων κέντρων, κινήθηκαν από χέρια Ελλήνων σε βάρος της πατρίδα μας και της φυλής μας. Αν ξεφυλλίσουμε τις ιστορικές σελίδες του 19ου και 20ου (για να μην πάμε πιο πίσω) η σωρεία των αρνητικών στοιχείων αγγίζει τις αιχμές των πυραμίδων και πάνω σΆ αυτές έβαλαν να στέκεται η Ελλάδα.

Ανέκαθεν σκοπός των μεγάλων δυνάμεων ήταν και είναι η εξαφάνιση των Ελλήνων: Μικρασιατική καταστροφή, ιταλογερμανική κατοχή και εμφύλιος πόλεμος. Δικτατορίες με δολοφονικές ενέργειες σε βάρος των πολιτών. Κυπριακή τραγωδία, Σκοπιανό πρόβλημα, τεράστιο πρόβλημα με την ελληνική μειονότητα στην Αλβανία και αντίστροφα οι εξελίξεις της Αλβανικής «μειονότητας» στην Ελλάδα. Η ελληνική μειονότητα στην Τουρκία, η μουσουλμανική μειονότητα στη Θράκη και το αποκορύφωμα, οι χρονοβόρες και άκαρπες διαπραγματεύσεις που αφορούν ΕΜΑΣ. Εκ των πραγμάτων δημιουργείται μια επιπρόσθετη επικίνδυνη παράμετρος, έτσι ώστε να... εξοικειωθεί ο λαός στη συνήθεια των σταδιακών υποχωρήσεων. Και εν ονόματι της¥«αντιρατσιστικών» συνθημάτων, που οι γραικύλοι σκορπίζουν με καταισχύνη, προσπαθούν να πραγματοποιήσουν το μακρύπνοο και επίπονο σχέδιό τους σε βάρος της Χώρας μας και του λαού μας. Και από την άλλη θέλουν να περιορίσουν την Ελλάδα σε τετραγωνικά μέτρα. Κι αυτό το πέτυχαν με τη βοήθεια των γραικύλων και παλιά και τώρα.

Όπως μας πληροφορεί μέσω της ιστοσελίδας της Ομογένειας-Καναδά, το  www.patrides.com:

 

Οι Έλληνες οφείλουν να σταθούν μπροστά στην ιστορία:

 

«Εκατόν ογδόντα χρόνια συμπληρώθηκαν φέτος από την ημέρα του μεγάλου ξεσηκωμού των ραγιάδων του 1821 στην απελπισμένη προσπάθειά τους της αναζήτησης της λευτεριάς, της εθνικής καταξίωσης, της αξιοπρέπειας, της ισότητας και της κοινωνικής δικαιοσύνης. Μολονότι τα εκατόν ογδόντα αυτά χρόνια δεν φαίνεται να καλύπτουν κάποια σημαντική χρονική περίοδο στη μακραίωνη ιστορία του έθνους, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπήρξαν σημαντικός σταθμός στην πορεία προς την πρόοδο του νεότερου κράτους και του σύγχρονου Ελληνισμού. Αποτελούν μια περίοδο, η οποία θέρμανε τους πόθους και γαλούχησε με ελπίδες και οράματα προόδου και εθνικής καταξίωσης των γενιών αυτής της περιόδου. Ήταν μια ιστορική περίοδος, η οποία αναλώθηκε στην αναζήτηση του μυστικού της ευτυχίας δια της επιτυχίας του ελεύθερου ελληνικού κράτους, ενός κράτους το οποίο φαντάστηκαν «σεβαστό από φίλους και υπολογίσιμο από τους εχθρούς του» οι μεγάλοι ηγέτες των ημερών μας.

Ολόκληρη αυτή η χρονική περίοδος υπήρξε ένας διαρκής και αδιάλειπτος αγώνας προς την κατεύθυνση της επιβολής των στόχων των μεγάλων μυστών και οραματιστών της Μεγάλης Ελλάδας. Αντίθετα με τις προσπάθειες εκείνων, το διάστημα αυτό σημαδεύτηκε από την αποφασιστικότητα του Τούρκου δυνάστη να σβήσει στο αίμα και τη βία κάθε ίχνος και κάθε σημάδι της ιστορικής πορείας του Ελληνισμού από τα ακρογιάλια και την ενδοχώρα της Μικρά Ασίας. Αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής της οργανωμένης τουρκικής διοίκησης υπήρξαν οι οργανωμένες γενοκτονίες των Αρμενίων, των Ελλήνων και των άλλων χριστιανικών πληθυσμών της περιοχής. Για το λόγο αυτό το εθνικό κοινοβούλιο των Ελλήνων αποδέχθηκε να ονομασθεί η 14η Σεπτεμβρίου ως «Ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων της Μικρά Ασίας» (Εφημερίδα κυβέρνησης, 13 Οκτωβρίου 1998). Η απόφαση εκείνη των Ελλήνων νομοθετών κρίθηκε συνταγματική και αναμενόταν η τελική εφαρμογή της απόφασης.

Περιέργως και κάτω από τις απειλές των στρατοκρατών της Τουρκίας οι κρατούντες πολιτικά των Αθηνών υπό την «φωτισμένη ηγεσία» των Κώστα Σημίτη και Γιώργου Παπανδρέου αποφάσισαν να αλλάξουν την ορολογία του νόμου καθώς και τους στόχους του με προσωπική τους απόφαση κατά το προηγούμενο της διακυβέρνησης των «φίλων και συνεργατών τους» στην ¶γκυρα. Παράλληλα, και προκειμένου να δικαιολογήσει την ενέργειά της αυτή η κυβέρνηση Σημίτη, άρχισε μια καμπάνια «διαφώτισης» του ελληνικού λαού με τη βοήθεια των μέσων μαζικής ενημέρωσης, η οποία δυστυχώς προσβάλλει τη μνήμη των θυμάτων, κακοποιεί βάναυσα τη γλώσσα, και παραποιεί την ιστορία.

Θα πρέπει να τονισθεί ότι οι προσπάθειες αυτές της κυβέρνησης των Αθηνών πραγματοποιούνται σε μια χρονική περίοδο που τα κοινοβούλια άλλων κρατών της Ευρώπης ψηφίζουν για την αναγνώριση των γενοκτονιών που έχει επιτελέσει η τουρκική βαρβαρότητα στη Μικρά Ασία.

Οι αρχιτέκτονες της αποδοχής αυτής της ατιμωτικής πολιτικής, Σημίτης και Παπανδρέου, ισχυρίζονται την ανάγκη της ελληνοτουρκικής «προσέγγισης», χωρίς ωστόσο να αναλογίζονται ότι με τον τρόπο αυτόν ενθαρρύνουν ομάδες φανατικών εθνικιστών και ισλαμιστών, να συνεχίσουν το βάρβαρο έργο των εγκλημάτων τους ενάντια στους λαούς της Τουρκίας, τον πολιτισμό και την ανθρωπότητα. Ταυτόχρονα, όμως, ενθαρρύνουν τους στρατοκράτες της ¶γκυρας να παραμένουν πιστοί στη γνωστή βάρβαρη πολιτική τους ενάντια σε όποιον τολμήσει να θίξει τα φυσικά και αναφαίρετα δικαιώματά τους στη «δημοκρατική» Τουρκία.

Είναι δε αυτοί οι ίδιοι στρατοκράτες, οι οποίοι διεκδικούν τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου και την ελεύθερη δυτική Θράκη, ενθαρρύνουν τους Αλβανούς και συνεχίζουν να καταπιέζουν το ελληνικό στοιχείο των κατοίκων της Βόρειας Ηπείρου, προσπαθούν να πείσουν τη «νέα τάξη» για τη μεγάλη ανάγκη «ανεξαρτητοποίησης» της Κρήτης με τη δημιουργία προτεκτοράτου προς όφελος του Ισραήλ και της Τουρκίας και, τέλος, συνεχίζουν να κρατούν όμηρο και να τρομοκρατούν για τρεις δεκαετίες την ελληνικότατη Κύπρο.

 

Είναι πραγματικά λυπηρό το γεγονός ότι, ύστερα από εκατόν ογδόντα χρόνια ελεύθερης δημοκρατικής πολιτείας, οι αρχικοί στόχοι και οι αιτίες του μεγάλου εθνικού ξεσηκωμού του 1821 ξεχάστηκαν, ξεπεράστηκαν ή μπήκαν στο περιθώριο της πολιτικής σκοπιμότητας των ημερών, προκειμένου να ικανοποιηθεί η θέληση και οι επιδιώξεις των υψηλών εντολοδόχων της κυβέρνησης των Αθηνών. Ήταν, όμως, αυτό το νόημα του 1821;»

 

Όμως ο απόηχος του Θ. Κολοκοτρώνη αντηχεί στΆ αφτιά του Έλληνα:

 

«Έλληνες ενωθείτε εναντίον του κοινού εχθρού, εναντίον του μίσους, της διχόνοιας και της διαίρεσης, που είναι ο ίδιος μας ο εαυτός».

 

Και αυτοί οι γραικύλοι, καμουφλαρισμένοι με δημοκρατικούς μανδύες φτάνουν στις μέρες μας. Και εκείνοι που επισημαίνουν αυτές τις αναπότρεπτες τραγωδίες, είναι οι Έλληνες της Διασποράς, Εμείς φωνάζουμε και δε μας ακούει κανείς. Ούτε το κράτος, ούτε η εκκλησία ούτε η πολιτεία, ούτε τα εξανδραποδισμένα Μ.Μ.Ε. (εξαίρεση αποτελούν ο επαρχιακός τύπος και οι ιστοσελίδες των Ο.Μ.Μ.Ε.). Έτσι,  ο κρετινισμός τους έχει εισχωρήσει βαθιά στο μεδούλι.

 

Το απυρόβλητο της ελληνικής φυλής, συγκρούεται με την πανσπερμία, τον αμοραλισμό, με ανδράποδα και γκρουπούσκουλα της «νέας εποχής», που συγκροτούν τα μοντέρνα Σόδομα και Γόμορρα.

 

 

 

 

Στον ρου της «νέας εποχής» - Παγκοσμιοποίηση !!!

 

Τ

α χαρακτηριστικά των Ελλήνων είναι ποικίλα. Όσα και οι ίδιοι Έλληνες. Ο καθένας έχει τα δικά του. Θα μπορούσαμε να τα ξεχωρίσουμε ή να τα κατατάξουμε σε διάφορες κατηγορίες, όπως άλλωστε ολόκληρος ο κόσμος και ιδιαίτερα της Δύσης. Μέσα στα πολύμορφα χαρακτηριστικά τους ξεχωρίζει αυτό που είπε ο Σωκράτης. Ναι! Είμαστε ερευνητές. Λοιπόν, δε μένει παρά να ερευνήσουμε και να βρούμε, ποιοι είμαστε, ποια η αποστολή μας, τι θέλουμε και τι κάνουμε...

Η αναφορά στην εποχή που ζούμε, είναι μια αναφορά σε μια εποχή από κάθε άποψη μελανιασμένη, με ένα μέλλον δυσοίωνο και αβέβαιο, και εάν και εφόσον οι προοδευτικές δυνάμεις όλου του κόσμου δεν καταφέρουν ένα καλό χτύπημα στις δυνάμεις της συντήρησης και του νεοφιλελευθερισμού  σ ή μ ε ρ α,  αν δεν απεγκλωβιστούν απΆ τη μιζέρια και δε σηκώσουν το κεφάλι, θα πρέπει να γνωρίζουμε   ό λ ο ι   μας  ότι η ευκαιρία αυτή ίσως να μην ξαναβρεθεί ποτέ.

Κι αν βρεθεί, δε θα υπάρχει τίποτα, που να μπορεί να αντιπαρατεθεί στην πραγματικότητα, που θα έχει έρθει. Τα κάστρα των «αρχόντων» θα έχουν μεταβάλει τους λαούς σε «όχλο», θα έχουν κλείσει στα σκοτάδια κόσμο και ιδέες και ο «εκσυγχρονισμός», ο οποίος συνεργάζεται με την «Παγκοσμιοποίηση» -Αμερικανοποίηση και τον ευρωατλαντισμό, θα στρωματοποιήσει κάθε ιδέα.

Σε ότι αφορά τη δική μου κρίση, δεν έχω παρά να αντιπαραθέσω αποσπάσματα άρθρου μου, Φεβρουάριος 2001 με τίτλο:

 

 

 

Ο « ό χ λ ο ς » και τα κάστρα ¥

 

«Μεσαιωνικά κάστρα θυμίζει η Ευρώπη., Ε.Ε. και μη, καθώς και ολόκληρος ο κόσμος. Ως κάστρα σιδερόφραχτα και απόρθητα που να μη μπορεί να περνάει κανείς μέσα, εκτός από τους οικοδεσπότες δούκες ή πρίγκιπες ή λόρδους. Ωστόσο για τις προμήθειές τους και όλα τα αγαθά, έξω απΆ τα κάστρα υπάρχει ο «όχλος», ο οποίος φροντίζει να εφοδιάζει τους άρχοντες με όλα τα απαραίτητα. Εξοπλισμένοι λοιπόν με όλα τα σχετικά και καλοφραγμένοι, που μόνο ο ήλιος μπορεί να περάσει μέσα, όπως ο ήλιος ρίχνει τη βαριά και σκούρα σκιά των κάστρων στον «όχλο» και στις ξέφραγες πολιτείες, δείχνει την επικράτεια των κάστρων που βασίζεται σε έναν εκρηκτικό και ανατρεπτικό από κάθε άποψη «όχλο».

«Όχλος» λοιπόν ή, για να μεταφερθούμε στην σημερινή εποχή, άνθρωποι αν θέλετε που τους έχουν μεταμορφώσει σε «όχλο» και κάστρα που μετατράπηκαν σε κατεστημένα. Φραγμένα τα κάστρα, ξέφραγοι οι έξω χώροι και ο καθένας κάνει ό,τι θέλει. Συμβαίνει σε όλο τον κόσμο, συμβαίνει και στην Ελλάδα, παρά το γεγονός της γεωγραφική της θέση, τους Έλληνες και τον άπλετο ήλιο. Και οι σιδερόφραχτοι ιππότες δε λείπουν στις μέρες μας. Διαφορετικοί μεν υπαρκτοί δε και πιο  ά γ ρ ι ο ι  και από την εποχή των Ούννων και οποιονδήποτε άλλων βαρβάρων. Φτάνει κανείς να σκεφτεί ότι μπορούν και θερίζουν τον «όχλο» με «βαμβάκι».

Μία ανακατωμένη μάζα ανθρωπίνων όντων, που άλλοτε νιώθει τη γη να φεύγει κάτω απΆ τα πόδια του, άλλοτε να νιώθει το βάρος του ασήκωτο στη χώρα που μένει, που τρέχει να επιζήσει, που αγωνίζεται να απαλλαγή από τις «αμαρτίες» του και να εξομοιωθεί με τον ντόπιο. Και στον ξέφραγο πλέον τόπο έχει να αντιμετωπίσει όχι μόνο τις υποχρεώσεις του έναντι στους αφέντες του, τη δύσκολη προσέγγιση με τον ντόπιο, αλλά έχει αποκτήσει και μια «πολυπολιτισμική» ταυτότητα που του επέβαλλαν οι αφέντες του.

Για την απόκτηση της «πολυπολιτισμικής» ταυτότητας εργάστηκαν άρχοντες και ιππότες χρησιμοποιώντας κάθε¥μιμο μέσο, προκειμένου να κατακτήσουν την ανθρώπινη σκέψη. Τα μέσα: κατασταλτικοί μηχανισμοί, Μ.Μ.Ε., αποπροσανατολισμοί που δημιούργησαν την αποβλάκωση και την σήψη και ως αντιπαράθεση πρόβαλλαν και χρησιμοποίησαν αγαθά, όπως τα Ανθρώπινα Δικαιώματα και τη Δημοκρατία, την ειρήνη και την ανεξιθρησκία και εν κατακλείδι το όραμα ενός κόσμου χωρίς σύνορα και διακρίσεις.

Έτσι βλέπουμε εμείς οι Απόδημοι τα πράγματα στη Δύση. Μια Δύση που πολύ σύντομα θα βρει τη δύση της. Χώρες, Έθνη, Λαοί και περιβάλλον (Οικολογικό σύστημα) αλληλοσυγκρούονται για την επιβίωση. Θέλοντας ή μη, με οδηγό το στυγνό κεφάλαιο περνούμε πια στην «παγκοσμιοποίηση», όχι των κοινωνιών αλλά της «ελεύθερης οικονομίας». Και η διάλυση των συνόρων (αποπροσανατολιστικός δόλος) δεν παρουσίασε μόνο τη θετική της πλευρά¥μένως εμείς δεν την έχουμε αντιληφθεί ποια είναι¥την επινόηση της «παγκοσμιοποίησης», (μΆ άλλα λόγια η ντε φάκτο Αμερικανοποίηση στον πλανήτη) όσο οι πληθυσμιακές μεταναστεύσεις δείχνουν όχι μόνο τα αρνητικά σημάδια αυτών των μετακινούμενων άμοιρων συνανθρώπων μας, αλλά στους ήδη δοκιμασμένους από την ανεργία και μια σειρά άλλων προβλημάτων τόπους, που η νέα τάξη πραγμάτων και οι λαθρέμποροι τους οδήγησαν και τους οδηγούν, δε βρίσκουν λύσεις στα προβλήματά τους.

Πρόσφατα στη Γαλλία πάνω από χίλιοι λαθρομετανάστες αναζήτησαν την τύχη τους. Εκπρόσωποι του Γαλλικού κράτους τους φρόντισαν και τους περιέθαλψαν. Πριν ακόμα οι «λαθρομετανάστες» συνειδητοποιήσουν την οδυνηρή προσγείωση τους στην πραγματικότητα, ο Γάλλος πρόεδρος ξεκαθάρισε τη θέση του: Αυτοί οι άμοιροι να μην ελπίζουν τίποτα. Κι αυτό βέβαια δεν είναι το μοναδικό περιστατικό. Και στη δική μας χώρα το ίδιο γίνεται. Οι πολίτες οποιασδήποτε χώρας όσο οι ίδιοι αντιμετωπίζουν το πρόβλημα ανεργίας, είναι λογικό να αντιδρούν. Και οι πολίτες της αντίπερα όχθης επίσης αντιδρούν δικαιολογημένα. Και αυτοί που διώχνονται και εκείνοι που καταφέρνουν και μένουν με πλάγιους τρόπους πληρώνοντας αδρά και οι ντόπιοι που τελικά όλοι μαζί αποτελούν το μεταβαλλόμενο πλέον κοινωνικό κράμα σε «όχλο».

Αυτή είναι μια από τις φάσεις της «Αμερικανοποίησης» η οποία, δυστυχώς, έχει συνέχεια και οδυνηρή συνέπεια. Αυτό το κράμα ανθρώπων, όπως προαναφέραμε, εκ των πραγμάτων μεταβάλλεται σε δυναμικό «όχλο» όσο και η «παγκοσμιοποίηση» αντίστοιχα και με ραγδαία ταχύτητα κατακλύζει ολόκληρο τον κόσμο και εξελίσσεται σε μήτρα και γεννάει, γεννάει¥μπυκνωμένος από μετανάστες, λαθραίους ή μη, από ντόπιους και βεβαίως από διάφορες ομάδες των κοινωνιών μεταξύ και ομαλών ομάδων-τάξεων, που στο όνομα της «ευημερίας» χάνουν τις δουλειές τους.

Οι πολιτικές αποφάσεις ως προς την αντιμετώπιση των «λαθρομεταναστών» (καθαρό δημιούργημα της Αμερικανοποίησης), όπως πρόσφατα έγινε στη Γαλλία, εν μέρει είναι δικαιολογημένες, όμως είναι καθαρά και ρ α τ σ ι σ τ  ι  κ έ ς.  Επίσης τέτοιου είδους πολιτικές, από τα ίδια τα πράγματα προτρέπουν και μεταβάλλουν τον υγιή πολίτη σε ρατσιστή. Κι εκεί ακριβώς ξεπηδά και ο φασισμός που καραδοκεί προβάλλοντας τα επιχειρήματά του.

Έτσι στον ρου της «νέας εποχής», όπως τη λένε, εμείς βλέπουμε σκοτάδι. Η δημοκρατία αντικαθίσταται από κομματική αναρχία εδραιώνοντας τα κάστρα ακόμα περισσότερο με ειδών σπιλώματα και ο προσχεδιασμένος «όχλος» του 21ου αιώνα μεταβάλλεται σε ρατσισμό:  

Αφού κύριοι θέλετε αυτή την παρανοϊκή εφεύρεση, «παγκοσμιοποίηση-Αμερικανοποίηση», να την εφαρμόσετε, πάψτε να μετακινείτε τους λαούς στους λαβυρίνθους των παθών σας. Φροντίστε για την κοινωνική τους αποκατάσταση και για μια θέση στη ζωή. Φροντίστε και εξασφαλίστε αυτόν τον κόσμο, ο οποίος αποτελεί την πλειοψηφία στον πλανήτη και μετριάστε την έξαρση του κεφαλαίου. Καταστρέψτε τα όπλα μαζικής καταστροφής και σταματήστε τους εξοπλισμούς που είναι σε βάρος και του ανθρώπου και του πλανήτη. Τι τα χρειάζεστε; Όπως μας λέτε, σε έναν κόσμο χωρίς σύνορα, που θα πρυτανεύει η δημοκρατία, η ειρήνη και η ευημερία, ποιος ο λόγος ύπαρξης των όπλων; Δώστε στους ανθρώπους δουλειά και ψωμί,  Π Α Ψ Τ Ε  να αφαιρείτε τις θέσεις εργασίας και δείξτε στην πράξη ότι αποστρέφεστε το ρατσισμό που εσκεμμένα προκαλείτε στις κοινωνίες του σήμερα μετατρέποντας τους λαούς σε  Ό χ λ ο. Αφήστε τις αισθήσεις σας να λειτουργήσουν στα φυσικά και ανθρώπινα περιθώρια και επιτέλους καταλάβετε ότι τις εκρήξεις, που οι ίδιοι κατασκευάσατε, δε θα τις αποφύγετε. Όσο κι αν προσπαθείτε να ατσαλώσετε τα κάστρα σας, τα ίδια «επιτεύγματά» σας θα τα γκρεμίσουν και θα τα τσακίσουν. Κατασκευαστές των ρατσιστικών κοινωνιών σταματήστε!»    (Τρικαλινός τύπος - «Καλάμι»)

 

Ας μείνουμε λίγο στο θέμα κι ας κοιτάξουμε την «Παγκοσμιοποίηση» και από μια άλλη πλευρά: του μερκαντιλισμού μεγάλων μεγεθών. Η μετάβαση από τον έναν αιώνα στον άλλο δεν ήταν η αναμενόμενη, όσο και αν μερικοί πολιτικοί αχταρμάδες προσπάθησαν να την παρουσιάζουν ομαλή και ανέπαφη από δονήσεις και καπνούς. Δυστυχώς η μετάβαση της ανθρωπότητας στη νέα χιλιετία όχι μόνο δε στερήθηκε τα σύνδρομα του περασμένου αιώνα, αλλά τα κουβάλησε μαζί και επί πλέον, μετά τον πόλεμο στον Περσικό, θα έχουμε να αντιμετωπίσουμε και την από ουράνιο αιθαλομίχλη, που άφησε ο νατοϊκός πυρηνικός βομβαρδισμός, σε ό,τι αφορά την Ευρώπη.

 Μένουμε στην «παγκοσμιοποίηση», διότι πιστεύω ακράδαντα ότι αυτή είναι η μεγάλη πληγή της ανθρωπότητας. Αυτή έχει αλλοιώσει τις ομαλές πολιτικές, τους νόμους και τη δημοκρατία, αυτή έχει δηλητηριάσει τις αξίες των ανθρώπων και των λαών και οι θέσεις τους αντικαθίστανται από το στεγνό κεφάλαιο και την ύλη. Αυτή κρατά 700 εκατομμύρια συνανθρώπους μας στην πείνα και στην αρρώστια  μ ό ν ο  στις χώρες του Τρίτου κόσμου. Αυτή σε συνεργασία με την τεχνολογία έχει δημιουργήσει και την ανίατη αρρώστια του AIDTS για να εξολοθρεύονται τα «μαύρα» ανθρώπινα πλήθη στη Μαύρη Ήπειρο. Αυτή διατηρεί το ρατσισμό στη χώρα της¥τινάξει τα Βαλκάνια στον αέρα και αυτή πολλαπλασιάζει τους φτωχούς στην Ευρώπη (50 εκατομμύρια προς το παρόν!!!) Αυτή είναι το κολαστήριο των ανθρωπίνων παθών, που πρυτανεύει στους χώρους των ναρκωτικών ουσιών δολοφονώντας τους νέους, στις πουλήσεις και διακίνηση παράνομων όπλων. (Στην Ελλάδα οι περισσότεροι Έλληνες έχουν αποκτήσει κι ένα όπλο!!!)

Και όπως προβάλλεται σήμερα από τους «Συμμάχους» και τους υποστηριχτές της (κεφάλαιο, Μ.Μ.Ε. και κυβερνήσεις ανδραπόδων με τις ποικίλες προπαγάνδες της, ότι θα φέρει την ευημερία στους λαούς, εκείνο που επιτυγχάνεται είναι: Να μετατρέπει πολιτισμούς σε κολαστήρια και δημοκρατικά συστήματα σε αναρχικά και μαφιόζικα. Να διατηρεί θερμές εστίες πολέμων σπέρνοντας με βόμβες θάνατο και καταστροφή και στο οικολογικό μας σύστημα. Να τροφοδοτεί το ρατσισμό, το οργανωμένο έγκλημα και παν απΆ όλα τη μήτρα της ανεργίας, ενώ δημιουργεί προϋποθέσεις κοινωνικών αναβρασμών με τις μετακινήσεις άμοιρων πληθυσμών σε¥μας υποδείξει οποιοσδήποτε ότι υπάρχει έστω μια κυβέρνηση που νοιάζεται πραγματικά για το μέλλον της χώρα της και του λαού της.

Επίσης ταΐζει με τεχνητό χορτάρι το φονταμενταλισμό στον πλανήτη με σκοπό τον αποπροσανατολισμό των λαών, τη διχόνοια μεταξύ τους και το μίσος, για να μπορεί να πραγματοποιεί το απάνθρωπο έργο της, οικοδομώντας της εποχής τα Σόδομα και Γόμορρα. Την «Παγκοσμιοποίηση» των σιωνιστών! (Δεν εννοώ τον Εβραϊκό λαό). Αυτή είναι! Και μέσα σΆ αυτά, που δεν είναι μόνο αυτά, έχει διαφθείρει και την Ε.Ε. μετατρέποντάς την σε πιόνι της. Κάτι που η Ε.Ε. θα μπορούσε να παίξει μεγάλο ρόλο στα γίγνεσθαι μιας Πραγματικής Παγκοσμιοποίησης ξεκινώντας από τον εαυτό της: Με την κοινωνικοποίηση και την πολιτική της ένωση.

 

Ως Έλληνες, ως φυλή και λαός, από καταγωγής μας ακόμη, ήμασταν και είμαστε υπέρ μιας διεθνούς δημοκρατικής κοινωνίας χωρίς διακρίσεις, εμπόδια και φραγμούς και το δείξαμε με ποικιλόμορφες πράξεις ανά τους αιώνες. Ουμανισμός, Δημοκρατία, Πολιτισμός, αποτέλεσαν και αποτελούν τα ιδανικά μας. Παρεμπιπτόντως έχω να αντιπαραθέσω σε οποιοδήποτε επικαλείται την «Παγκοσμιοποίηση» ένα υπέρτατο στοιχείο που έρχεται μέσα απΆ τα βάθη των αιώνων και των χιλιετιών: 500 χρόνια προ Χριστού ο Σωκράτης είχε πει:

 

« δεν είμαι αθηναίος, ούτε Έλληνας πολίτης, αλλά πολίτης του κόσμου» (Πλούταρχος, Ηθικά, τόμος 15).

 

Με όλα αυτά που αναφέραμε, αν σήμερα ζούσε ο Σωκράτης θα μπορούσε να είχε την ίδια άποψη που αντικατόπτριζε τα ιδανικά και τα πιστεύω μιας πανανθρώπινης κοινωνίας των πολιτών; Καιρός είναι να γίνουν οι άνθρωποι σοβαροί. Να αντιληφθούν, επιτέλους, περί τινός πρόκειται. Ποια «Παγκοσμιοποίηση» μας σερβίρουν, πώς την εννοούν, πώς εμείς οι απλοί πολίτες την καταλαβαίνουμε και για ποιους λόγους την αποδεχόμαστε, όσοι την αποδεχόμαστε; Στα ερωτήματα αυτά απάντηση θα πρέπει να δώσει ο κάθε πολίτης από μόνος του. Από κει και πέρα οι θεωρίες που σερβίρονται είναι θεωρίες εκ του πονηρού, θεωρίες που ανταποκρίνονται στο ψέμα και στην ουτοπία, στην υπεροψία και στην στρωματοποίηση των λαών.

Η «Παγκοσμιοποίηση» χάλασε τη ζωή! Παντού οι φτωχοί αυξάνονται καθημερινώς Τα τραπεζικά συστήματα (φιλελεύθερη οικονομία) και η τεχνολογία έχει εισχωρήσει βαθιά στη ζωή μας ανεβάζοντας κι εδώ την ανεργία. Οι περικοπές, οι φόροι και η συνεχιζόμενη λιτότητα αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά της παρατεινόμενης φτώχειας και όχι μόνο! (Κοιτάξτε σήμερα τι γίνεται στην Ελλάδα, 17.05.2001). Ένα μέρος της κοινωνίας θα διατηρείται στα όρια της φτώχειας και ένα άλλο θα μοιάζει με τις χώρες του Τρίτου Κόσμου. Η Παγκοσμιοποίηση θα έπρεπε να είχε ξεκινήσει από την Ελλάδα έχοντας ως οδηγούς τους σοφούς οραματιστές για μια πραγματική Παγκόσμια Κοινωνία.

ΜΆ άλλα λόγια, εδώ οι Έλληνες πρέπει να δείξουν το παράδειγμα και να αντισταθούν οπουδήποτε και να βρίσκονται. Να αντισταθούν σθεναρά σε αυτό που χτίζεται! ¶λλωστε είναι μέσα στα καθήκοντα της αποστολής τους. Κι ας είναι «μικροί». Και σε άλλες εποχές ήταν μικροί και σκλαβωμένοι. Έδειξαν όμως τις πνευματικές αξίες τους, τις αξίες της δημοκρατίας και των αγώνων τους γιΆ αυτή και για τη λευτεριά. Κι αυτές οι αξίες ήταν που τις πήραν άλλοι λαοί και πάνω σΆ αυτές έχτισαν το δικό τους δυτικό πολιτισμό για να φτάνουμε σήμερα πραγματικά μικροί, έτσι που να δεχόμαστε ως «πεπρωμένο» τη σταδιακή αλλά σταθερή περιθωριοποίηση και εξαφάνισή μας. Κι αυτό, μέσω ληστρικών πολιτικών, που επανδρωμένοι άλλοτε με λάσο και άλλοτε με ραβινικά σκουφιά, επιβάλλουν τους «κανόνες» της «νέας εποχής».

 

 

 

 

 

 

 

Πολιτισμός - Γλώσσα - Ελληνική Παιδία

 

Μ

ια διάσταση αφάνταστα λεπτή όσο και επικίνδυνη. Στον ρου των ευρωπαϊκών εξελίξεων θεωρώ ότι πρέπει να προσθέσουμε και μια πολιτιστική ευρωπαϊκή αντιπαράθεση. Από τη μια οι Ευρωπαίοι στο νέο Ευρωπαϊκό Μουσείο θα ξεκινήσουν, λένε, τον¥πολιτισμό. Και από την άλλη βλέπουμε την ελληνική πολιτεία να κάνει «αγώνα μεταρρυθμιστικών αλλαγών» στο χώρο της παιδείας, θεσπίζοντας ανθελληνικούς νόμους, που κουρεύουν τον πολιτισμό μας, τον κουτσαίνουν και τον στραβώνουν. Και παράλληλα βλέπουμε και τα καθήκοντα του εκπαιδευτικού κόσμου, του οποίου ένα μέρος αγνώστου μεγέθους ή δεν έχει συνειδητοποιήσει την αποστολή του, ή έχει μεταβληθεί σε αναίσθητο κουρευτικό εργαλείο. Για το θέμα «πολιτισμός» έγραψα στις 02+03.11.1999 στον τρικαλινό τύπο και επαναλαμβάνω τα εξής:

 

 

ΑπΆ τις πολιτικές των διαπραγματεύσεων θα χάσουμε το φως..!

(Ευρωπαϊκός¥

 

ΕΥΡΩΠΗ! Το όνομά της σημαίνει «αυτή που έχει πλατύ πρόσωπο» ή «μεγάλα μάτια». Ο Δίας την είδε να μαζεύει λουλούδια σε μια ακροθαλασσιά. Μεταμορφώθηκε σε ταύρο και την πλησίασε με σκοπό να την αποπλανήσει. Ο ταύρος ήταν τόσο όμορφος, που η Ευρώπη ανέβηκε στη ράχη του κι αυτός την πήγε πάνω στη θάλασσα. Πέταξε μαζί της από μια ανατολική χώρα ως την Κρήτη ή κατΆ άλλους ως τη Βοιωτία. Τα αδέρφια της την έψαχναν για χρόνια¥

Ποιος θα μπορούσε να φανταστεί την Ευρώπη να οδεύει στον 21ο αιώνα και στην τρίτη χιλιετία, (εκτός βέβαια των προηγουμένων χιλιετιών που άκμασε ο Πολιτισμός στην Ελλάδα, στο Βυζάντιο αλλά και στη Ρώμη) άδεια από μνημεία, μουσεία και πολιτιστική ιστορία; Αλλά και ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί ένα Ευρωπαϊκό Μουσείο χωρίς την παρουσία του αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού, του Βυζαντινού και ακόμα του Ρωμαϊκού; Και ποιος νους υγιής μπορεί να παραδεχτεί και να επιτρέψει την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Μουσείο που θα Άχει αφετηρία το 4 ο τέταρτο της πρώτης, μετά Χριστόν, χιλιετίας, δηλαδή σαν αφετηρία τη στέψη του Κάρολου του Μέγα στο ξεκίνημα του 9ου αιώνα, χωρίς να γίνεται αναφορά και παρουσία στον Ελληνικό Πολιτισμό; Κατά την άποψη των σημερινών ευρωπαίων, «δεν παίζει ρόλο η ιστορία του Ελληνικού Πολιτισμού!»

Δεν μπορεί να αφήσει ασυγκίνητους τους Έλληνες της Διασποράς το πρόσφατο Συμπόσιο που έλαβε χώρα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο με θέμα την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Μουσείου. Ασφαλώς πρόκειται για μια προσπάθεια υψίστης σημασίας, κάτι που έλειπε απΆ την Ευρώπη, και απΆ όσο είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, απΆ τον 8ο αιώνα και μετά άρχισε να δείχνει τον πολιτιστικό της¥Μεγάλου¥

Δυο λόγια για όσους δε γνωρίζουν: Κάρολος ο Μέγας (γεν. 742 μ.Χ.) βασιλιάς των Φράγκων και αυτοκράτορας του άγιου γερμανορωμαϊκού κράτους. Διαδέχτηκε τον πατέρα του, Πιπίνο, σε ηλικία 26 χρονών (768) και βασίλεψε με τον αδελφό του Καρλομάγνο. Έγινε μονοκράτορας μετά το θάνατο του αδελφού του και υπέταξε τους Ακουιτανούς, τους Λομβαρδούς και αιχμαλώτισε το βασιλιά τους Διδιέριο¥βασιλιάς της Γαλλίας, το 841 νίκησε τον αδελφό του Λοθάριο με την υποστήριξη του γερμανικού Λουδοβίκου με τον οποίο υπέγραψε τη συνθήκη του Βερτέν και διαμέλισε οριστικά την μεγάλη αυτοκρατορία του Κάρολου του Μεγάλου-Καρλομάγνου. Βέβαια πρέπει να πούμε, ότι για κείνες τις εποχές οι Κάρολοι ήταν πάρα πολλοί (εμείς μετρήσαμε καμιά πενηνταριά Ευρωπαίους Καρόλους) οι οποίοι με τις αυτοκρατορίες τους διαδραμάτιζαν αρνητικά στις κοινωνικές εξελίξεις της Ευρώπης και των λαών της, κι εδώ πρέπει να πούμε ότι δεν έχουν να παρουσιάσουν κάτι το αξιόλογο στις σελίδες της Παγκόσμιας Ιστορίας και ιδιαίτερα του Πολιτισμού. Μάλιστα θα πρέπει να προσθέσουμε, ότι κατά καιρούς είχαν και τάσεις υποδούλωσης της Κωνσταντινουπόλεως, που για διάφορους λόγους δεν πέτυχαν. Επίσης μέσα στη μεγάλη μήτρα, που αδιάκοπα γεννούσε Καρόλους, δε θα πρέπει να παραβλέψουμε το Γάλλο Κάρολο τον Ε¥βιβλιοθήκη στα 1380 περίπου. Από κει και μετά όλοι οι Κάρολοι έχουν να παρουσιάσουν στο ενεργητικό τους ευρωπαϊκές ραδιουργίες, δολοφονίες¥καθεστώτα από μονάρχες, δούκες, λόρδους κλπ. κλπ..

Η δημιουργία προτεκτοράτων σε όλα τα σημεία του πλανήτη μας, στηρίχτηκε σε ποταμούς αίματος. ΑπΆ την άλλη, το χειρότερο και πλέον απάνθρωπο υπήρξε η τροφοδοσία και διατήρηση του ρατσισμού στις χώρες του κόσμου με την οδυνηρή συνέπεια να τους κρατούν σε μόνιμες συρράξεις, σε διαμελισμούς, σε σκοτάδια και στο αναμεταξύ τους «φάγωμα». Η Ελλάδα, στην προκειμένη περίπτωση, πρέπει να έχει μεγάλη γνώση και εμπειρίες απΆ το νεοσύστατο Ελληνικό Κράτος ακόμα, απΆ τις επιδρομές και λεηλασίες σΆ όλες τις εποχές και αυτή τη στιγμή ακόμα περισσότερες¥

Ξεκινώντας με τη δική μας Χώρα, την Ελλάδα, δε νομίζουμε ότι πρέπει να αναφερθούμε στην πολιτιστική της κληρονομιά, την οποία γνωρίζουν και οι πέτρες και πολύ περισσότερο οι Ευρωπαίοι, είτε αυτοί είναι Γερμανοί και ¶γγλοι, Γάλλοι, Ελβετοί ή Βέλγοι, σκανδιναβοί ή της Μεσογείου, της Ανατολής και ¶πω Ανατολής, της Ρωσίας κλπ. Σημασία έχει πώς εμείς τον προβάλαμε κι αν τον προβάλαμε, σωστά. Λοιπόν, μπορεί να διανοηθεί κανείς τι είδους Μουσείο μπορεί να είναι αυτό, από τους σημερινούς Καρόλους της δύσης, που θέλουν να δημιουργήσουν, χωρίς την παρουσία του Αρχαίου Ελληνικού Πολιτισμού;

Πώς τολμούν να αδιαφορούν για τον Ελληνικό Πολιτισμό, όταν απΆ αυτόν διδάχτηκαν το χαρτί και το Λόγο, το Θέατρο και την Ποίηση, τη Σοφία, την Αστρονομία, την Αρχιτεκτονική, την Ιατρική, τους εφευρέτες, την Ελευθερία και την Δημοκρατία που κατά τη διάρκεια της Ελληνικής ύπαρξης, παρόλο που κατά καιρούς τα κοράκια της δύσης την αποδεκάτιζαν, κατάφερε με Αναστήματα και Ολοκαυτώματα όχι μόνο τη δική της Ιστορία να εμπλουτίσει αλλά και στην Παγκόσμια Ιστορία να μεσουρανήσει;

  Ίσως φανούν για μερικούς υπερεθνικές αυτές οι απόψεις ή σοβινιστικές. Δεν θα Άχουν άδικο, αφού πρόκειται για την Ιστορία του Ελληνικού Έθνους. Και η Ελλάδα αν έγραψε Ιστορία, την οφείλει στον Πολιτισμό της και μάλιστα στον Αρχαίο. Κι ένα κράτος, ένας λαός δεν μπορεί να επιβιώσει χωρίς Πολιτισμό κι αυτό το βλέπουμε σήμερα περιτράνως σε μερικούς Ευρωπαίους και μη, που έχουν τοποθετήσει δυναμίτη στα σπλάχνα της Ευρώπης με σκοπό την αυτολεηλασία της, τον αυτοδιαμελισμό της, την αυτοδολοφονία της και την διαμόρφωσή της σε ένα αυτού καθΆ αυτού Αμερικάνικο προτεκτοράτο για να δείχνουν με τους τρόπους τους, τους «αρχαίους» πολιτισμούς τους.

Πώς αλλιώς μπορούμε να εξηγήσουμε αυτού του είδους «Μουσεία», που ενώ θα έπρεπε ο Ελληνικός Πολιτισμός να πρυτανεύσει, παραμερίζεται, διαμελίζεται και συγχρόνως ληστεύεται; Κάτω απΆ την ανάγκη των «νέων» πραγμάτων θα επικαλεστούμε τον κ. Κίσινγκερ τον οποίο, στις 30.03.1999 με αφορμή τον «πόλεμο» στην Γιουγκοσλαβία, όπου εκείνο τον καρό παρέλαυναν πάνω απΆ τα συντρίμμια της Σερβίας οι πιο «πολιτισμένοι» δολοφόνοι του αιώνα, τον είχαμε αναφέρει. Να τι είχε δηλώσει ο αμερικανός αξιωματούχος επί των ημερών της καριέρας του:      

 

 «Ο Ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γιΆ αυτό θα πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ δηλαδή να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά του αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή την νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των Η.Π.Α.¥

 

Από τη μια άκρη ως την άλλη η Ελλάδα είναι ένα  Μ ν η μ ε ί ο. Ένα μνημείο που αιώνες τώρα στάθηκε ενάντια στους εισβολείς, κερατάδες και βάρβαρους της Δύσης. Όποια πέτρα κι αν σηκώσει κανείς θα βρει τον Πολιτισμό μας. Από το τελευταίο χωριό ως τη μεγαλύτερη πόλη και το μνημείο της Ακρόπολης να δεσπόζει πέρα ως πέρα. Μνημεία Πολεμιστών και Πατριωτών, Σοφών και Γιατρών και ¶λλων Ανώνυμων που δεν μπορούμε να τΆ αριθμήσουμε τώρα, αποτελούν την Ελλάδα των χιλιετιών, την Ελλάδα του φωτός, που αιώνες τώρα της πρόσφεραν το σκοτάδι και τώρα της προσφέρουν τον αποκλεισμό και την «ομαλή» οριστική της εξαφάνιση.

Κι αν ακόμα δεχτούμε απΆ την μια την άγνοια μεγάλου μέρους του ελληνικού λαού για την Πολιτιστική του κληρονομιά και απΆ την άλλη την αδιαφορία  ό λ ω ν  των Ελλήνων πολιτικών, που πέρασαν, περνούν και γκρεμίζονται σα φύλλα με το πέρασμα της εποχής, που δεν δίνουν δεκάρα, αυτοί οι πολιτικοί καθίστανται άξιοι να αποδεχτούν την πιο μεγάλη εθνική καταισχύνη και κατάρα. Όσο και αν οι εξωελληνικοί «βετεράνοι» του δυτικού «πολιτισμού» τους εξανδραπόδισαν και τους κατάντησαν έτσι, παρόλα αυτά ο Ελληνικός Πολιτισμός κατάφερε να επιβιώσει και να αποτελεί για την Ευρώπη τη ραχοκοκαλιά, την ανάπνα, τη ζωή. Είναι ένας Σταυρός που οι Έλληνες τον σήκωσαν, τον σηκώνουν και θα τον σηκώνουν με ανείπωτη περηφάνια και είναι μες στην ψυχή τους¥

Τέλος, ευχόμαστε κατά αυτού του γιγαντιαίου εθνικού προβλήματος να λάβει η ελληνική κυβέρνηση μέτρα, αποκλείοντας κάθε ευρωπαϊκή πολιτική διαπραγμάτευση. Δεν είδαμε όμως τον κ. Σημίτη να κάνει κάποια αναφορά στις πρόσφατες δηλώσεις του στη Μεγαλούπολη για το υπό ίδρυση Ευρωπαϊκό Μουσείο. Περιορίστηκε στα «εσωτερικά» να μιλάει για πολιτική και για παραπολιτική, για ολισθηρό δρόμο και συγκυριακές εξάρσεις, για Ε.Ε., Ο-Ν.Ε, κλπ, να κατηγορεί την αντιπολίτευση και να την καθιστά υπεύθυνη για όλα, δείχνοντας έτσι τις πραγματικές διαστάσεις των πολιτικών ενδιαφερόντων του, ενώ παράλληλα η προετοιμασία για το ταξίδι του «πλανητάρχη» (Κλίντον) σε λίγες μέρες στην Ελλάδα, δίνει και παίρνει. Ένας «πλανητάρχης» ανεπιθύμητος και αποκρουστικός απΆ τον ελληνικό λαό, που για τις μέρες αυτές ο ερχομός του δυσκολεύει ακόμα πιο πολύ τη θέση της Ελλάδας απέναντι στην ίδια Ελλάδα. Τι θα κουβεντιάσει ο κ. Σημίτης με τον Αμερικανό πρόεδρο; Την αμερικανόφιλη δυτική πολιτική του, τη γνωρίζει ο «πλανητάρχης». Αλίμονο! Κι άλλωστε μας το έχει πει πολλές φορές. Δεν μπορούσε ο Έλληνας πρωθυπουργός να ματαιώσει τις αμερικανικές συναντήσεις του και να τρέξει στην Ευρώπη των Καρόλων και να ανατρέψει τις προθέσεις τους; ΑπΆ όσο γνωρίζουμε ο κ. Σημίτης έχει πολλές γνωριμίες στα παζάρια των δυτικών συναδέλφων. Σοσιαλδημοκρατία, ερυθρά χρώματα και σύντροφοι, γιατί δεν τα εκμεταλλεύτηκε προς χάριν της χώρας του; Ή μήπως περιμένει την έγκριση του «πλανητάρχη» και για το Ευρωπαϊκό Μουσείο ίσως και κάποια κριτική που θα λέει, κύριοι Έλληνες, είστε ανίκανοι να κρατάτε έναν τέτοιο Πολιτισμό. Εμείς έχουμε να αντιπαραθέσουμε τον δικό μας πολιτισμό. Δεν χρειαζόμαστε το δικό σας.

 

Παρένθεση: αναφέρω ένα μικρό απόσπασμα από την εποχή του Χίτλερ. Κάπως έτσι λειτούργησε κι αυτός. Ο Χίτλερ την «επιτυχία» του την όφειλε, μεταξύ άλλων και στα εξής χαρακτηριστικά: Στα κόκκινα χρώματα και στα αρχαία ελληνικά σύμβολα, στο ανάμεικτο με σοσιαλισμό όνομα του κόμματος (εθνικοσοσιαλιστικό), στην ανεργία και τη φτώχεια, τις αποδιοργανωμένες δυνάμεις της αριστεράς, που στις 24.03.1933 του Άδωσε 441 ψήφους έναντι 94 και θριαμβευτικά τους είπε: «και τώρα δε σας χρειάζομαι άλλο πια». Επίσης στην προπαγάνδα υπέρ μιας «¶ριας φυλής» ανά τον κόσμο, στη φανερή και κρυφή υποστήριξη των ¶γγλων, στο εβραϊκό κεφάλαιο και βεβαίως, όπως άλλωστε γράφει ο ίδιος στο βιβλίο του «Ο Αγών μου», σε κάθε χώρα θα έβρισκε και τα ανάλογα καθάρματα, τα οποία αφού θα χρησιμοποιούσε, στη συνέχεια θα τα εκτελούσε σαν προδότες των πατρίδων τους, όπως και έγινε ¥

 

ΜΆ άλλα λόγια οι «μεγάλοι» πολιτικοί άνδρες δεν έλειψαν ποτέ. Και στην προκειμένη περίπτωση δε λείπουν ούτε εδώ. Δηλαδή και στο νέο Ευρωπαϊκό Μουσείο θα συμπεριλάβουν τον Ελληνικό Πολιτισμό και τα Μάρμαρα του Παρθενώνα θα φέρουν στην Ελλάδα! Για τους «μεγάλους» με πολιτικά αναστήματα άνδρες (Έλληνες) των εποχών στο μυαλό μου ήρθε ο Σούτσος και κλείνει η παρένθεση μΆ αυτόν. Έλεγε¥

 

 «¥

 Καθώς όταν πεπονίου τόν φλοιόν εις χήνας ρίψης 

Και μέ ρύγχος χιχιχίζον κάθε μία τόν  αρπάζει,

 Με τοιαύτην τώρα έριν, με τοιαύτην τώρα ζέσιν 

Κυνηγούσι καί μεγάλοι καί μικροί τη κάθε θέσιν¥

Μετά λόγων αμαχήτων καί ρητορικών σχημάτων

Την διαφθοράν των ψήφων διά  των υπουργημάτων. 

Αυτούς όμως, απλέ όχλε, σέβεσαι τους δημοκόπους    

Εις τους πονηρούς πιστεύουν και απατηλούς των τρόπους.

 Σήμερον εκ του Θησείου έβλεπα εις χοίρου πλάτην

Κόρακα ενθρονισμένων με φιλίαν στενωτάτην 

 Έτρεχε ο χοίρος τρώγων μακρύ έντερον προβάτου

Και τόν έξυνε ο κόραξ μέ τόν  μαύρον όνυχά του

 Έως ότου του επήρε τήν βοράν και ανελήφθη

Τό δέ κτήνος λυπημένον εις τόν βόρβορον ερρίφθη¥

 

Ευχόμαστε να μην πραγματοποιηθεί η ίδρυση αυτού του Μουσείου χωρίς τη συμμετοχή του Ελληνικού Πολιτισμού. Αν όμως τολμήσουν και το κάνουν, θα πρέπει να συμπεριλάβουν και όλους τους τρόπους ζωής τους, όταν στην Ελλάδα χτιζόταν ο Παρθενώνας, ανθούσε η Σοφία και πρυτάνευε η Χρυσή Δημοκρατία».                                                       

Γερμανία Νοέμβρης 02 1999. Και στις 03.11.1999:

 

Τα χαρακτηριστικά των αμφισβητήσεων - Ευρωπαϊκός Πολιτισμός!

 

«ΑπΆ τα πρόσφατα συμπεράσματα του Συμποσίου με σκοπό την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Μουσείου, που έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες, όπως αυτά προέκυψαν απΆ τους καλεσμένους διανοητικούς και πολιτικούς, αφήνουν απΆ έξω τόσο τον Ελληνικό και Βυζαντινό Πολιτισμό όσο και τον Ρωμαϊκό. Έτσι ακούστηκε και φυσικό είναι να δημιουργηθεί μεγάλη ταραχή στους Έλληνες όπου γης, όπως ακούστηκαν και κάποιες άλλες δημοσιογραφικές πληροφορίες ότι δεν είναι έτσι κι ότι δεν πρέπει να ανησυχούμε. Συνήθως όπου βγαίνει καπνός υπάρχει και φωτιά εκτός κι αν οι Ευρωπαίοι άρχισαν να «λιβανίζουν» για να διώξουν τα καρκατζάλια να είναι καθαρός ο τόπος για να δεχτούν το νέο αιώνα και τη νέα χιλιετία¥

Θυμίζουμε τους Γάλλους στις αρχές του 1995 που είχαν προβάλει την αντίθεσή τους ώστε να μην υπάρχει η Ελληνική γλώσσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, κάτι βέβαια που δεν πέτυχαν δείχνοντας και σΆ αυτή την περίπτωση τον ¥«αγοραστές», το ίδιο πράγμα είναι, έχοντας στην κατοχή τους τούς Ελληνικούς Θησαυρούς, τα Μάρμαρα του Παρθενώνα, να τα τρώει η σκουριά του δικού τους¥χωρίς όμως να μπορέσουν να δολοφονήσουν το σπέρμα του και προσπαθούν να το δολοφονήσουν τώρα. Ο Χίτλερ κατάστρεψε τον κόσμο στο όνομα του Χριστού!!! και της¥ξεπληρώσουν τα χρέη των δολοφονιών τους στους Έλληνες αγωνιστές και στο Ελληνικό Κράτος για τα εγκλήματα που τέλεσαν κατά τη διάρκεια της φασιστικής τους κατοχής στη χώρα μας. Κι άλλοι, άλλοι ευρωπαίοι, δούκες ή Κάρολοι έγραψαν πράγματι την ευρωπαϊκή ιστορία στα δικά τους μέτρα και συμφέροντα κάτω απΆ την ευλογία του ευρωπαϊκού Αττίλα. Και οι πολιτικοκαθολικές σταυροφορίες τους, αποτελούν το ζενίθ του πολιτισμού τους. Πέρα λοιπόν απΆ όσα ακούσαμε αυτές τις μέρες, εκείνο που έχουμε να πούμε είναι ότι πάντα και παντού όταν πρόκειται να συμβεί μια καταστροφική θεομηνία, προηγούνται κάποια προμηνύματα. ¶λλοτε επαληθεύονται και άλλοτε όχι. Εκείνο που μένει είναι να σταματήσουν οι Έλληνες να κουβαλούν πάντα μεγάλα καλάθια. Σιγά δηλαδή μη χάσουμε το κελεπούρι και μείνουμε έξω απΆ την Ευρώπη αδιαφορώντας για τα εσωτερικά μας.

Τα χαρακτηριστικά της Ε.Ε., όπως αυτά παρουσιάζονται στο έτος 1999, είναι χαρακτηριστικά αμφισβητήσεων. Σκάνδαλα από Ζακ Σαντέρ, «πόλεμος» στη Γιουγκοσλαβία και ευρωπαϊκές διοξίνες, συνεχιζόμενη ανεργία και ευρωπαϊκός βερμπαλισμός, ευρωπαίοι σημαιοφόροι των «Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων» και πρωτοπόροι, αυξανόμενος ρατσισμός, αβεβαιότητα και ξενοφοβία, χρηματιστηριομανία και «Παγκοσμιοποίηση», παντού κύματα ανθρώπων που ζητούν ψωμί και στέγη, σεισμοί σε Ελλάδα και Τουρκία, δημιουργία καλών γειτονικών σχέσεων και βρωμοδάχτυλα των Αμερικανών για τη διατήρηση της έντασης και εχθρότητας και άλλα, άλλα πολλά. Έρχεται τώρα εν κατακλείδι και το «μουρμούρισμα» περί πολιτιστικού μουσείου της Ευρώπης (και δεν γνωρίζουμε γιατί εκλέχτηκε αυτός ο Κάρολος, τη στιγμή που η Ευρώπη έχει να παρουσιάσει καμιά πενηνταριά). Ευχόμαστε να μη συμβεί κάτι τέτοιο που θα σημαίνει για μας πολλά. Εκτός κι αν οι ευρωπαίοι φροντίσουν και φορτώσουν την Ακρόπολη και τα μνημεία, τους τάφους και τα Ασκληπιεία, τους Ήρωες και τα Μοναστήρια και τα μεταφέρουν στο υπό ίδρυση  Ευρωπαϊκό Μουσείο».                                                       Γερμανία 03.11. 1999 (Τρικαλινός τύπος)

 

Τα παραπάνω άρθρα στάλθηκαν και στα γερμανικά Μ.Μ.Ε. και μοιράστηκαν σε πολλούς. Ακολούθησαν μεμονωμένες συζητήσεις και πήρα ορισμένες απαντήσεις (από Μ.Μ.Ε., βουλευτές κ.α.) οι οποίες, απαντήσεις, δήλωναν άγνοια!!! Έκρινα λοιπόν ότι έπρεπε να απαντήσω:

 

«Το Συμπόσιο, που έλαβε χώρα στις Βρυξέλλες το τρίτο δεκαήμερο του Οκτώβρη 1999, όπου παρευρέθησαν διανοητικοί, πολιτικοί και άλλοι παράγοντες ευρωπαίοι, προκειμένου να αποφασίσουν για την ίδρυση ενός Ευρωπαϊκού Μουσείου στο οποίο δε θα συμπεριλαμβάνεται ο ελληνικός πολιτισμός, ήταν η αφορμή για την επιστολή που σας έστειλα το Νοέμβρη του 1999. Οι πηγές για τις παραπάνω πληροφορίες είναι η ίδια η Ελλάδα και συγκεκριμένα η Ελληνική κυβέρνηση, το υπουργείο πολιτισμού, επιστήμονες και διανοούμενοι, καλλιτεχνικοί φορείς και πολιτιστικές οργανώσεις, τα Μ.Μ.Ε. και βεβαίως άνθρωποι (Έλληνες) των γραμμάτων και των τεχνών, που βρέθηκαν στο Συμπόσιο. ΓιΆ αυτό το μουσείο μιλώ, το οποίο θα γίνει δίπλα απΆ το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο στο τέλος του 2001 με αρχές του 2002. Στο βαθμό που μπορώ να γνωρίζω τα γερμανικά Μ.Μ.Ε. δεν έκαναν κάποια αναφορά έτσι ώστε να ενημερωθεί η γερμανική κοινωνία, εξού και η δική σας άγνοια την οποία δικαιολογώ. Όμως την έλλειψη ενημέρωσης προς το γερμανικό λαό ιδιαίτερα, τη θεωρώ απαράδεκτη γιΆ αυτό και διαμαρτυρήθηκα. Ελπίζω να έχω απαντήσει σΆ ότι μου ζητήσατε. Για περισσότερες πληροφορίες, εάν σας ενδιαφέρει, προσωπικά είμαι στη διάθεσή σας, αλλά πιστεύω πως από το αρχείο των  Βρυξελών θα παίρνατε περισσότερες. Ίσως μαθαίναμε κι εμείς σαν Έλληνες της Γερμανίας περισσότερα. Ευχαριστώ για τη φιλοξενία και σας εύχομαι καλή χρονιά.                                                     28.12.1999

 

Επί πλέον, σΆ ότι αφορά τον πολιτισμό μας, (δεν έχουμε και τίποτα άλλο απΆ αυτό το υπέρτατο αγαθό) την πολυδιάστατη αδιαφορία των ελληνικών κυβερνήσεων δε τη βλέπουμε μόνο προς τα έξω, αλλά και στην Ελλάδα, η οποία περιορίζεται στην Αθήνα, εγκαταλείποντας κυριολεκτικά την επαρχία στην αφάνεια και στο μαρασμό...

Η Ελληνική Γλώσσα¥

 

Ό

λη η φασαρία γίνεται γιΆ αυτή. Με την καπιταλιστική διείσδυση στο χώρο του πολιτισμού και των ξένων προτύπων (ελληνική ξενομανία, ξενογλωσσία με απόρριψη η περιφρόνηση στη μητρική γλώσσα ) υπάρχουν Έλληνες, που ενώ δεν γνωρίζουν τον πλούτο της γλώσσας μας «ομιλούνε» άλλες για να προβληθούν! Αυτό βέβαια δε σημαίνει, ότι δεν πρέπει ο Έλληνας να γνωρίζει  άλλες γλώσσες. Κάθε άλλο. Το πρόβλημα είναι που δεν έχει καταλάβει την αξία της ελληνικής γλώσσας, μητέρα-τροφό του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού, που στηρίχτηκε πάνω της. Αν και οι κίνδυνοι να χαθεί ή να τεθεί στις υπό εξαφάνιση μικρές γλώσσες της Ευρώπης δεν γίνονται ορατοί, τα υπόγεια ψαλίδια δουλεύουν. Και δεν είναι λίγοι οι επιστήμονες, ντόπιοι και ξένοι, που έχουν αναφερθεί εκτενώς στην υποβάθμιση της ελληνικής γλώσσας εκφράζοντας τις ανησυχίες τους.

Ένεκα της μακραίωνης ιστορίας της, του αναμφισβήτητου λεξιλογικού της πλούτου, του  κάλλους και άλλων αρετών, θα μπορούσε η γλώσσα μας να ισχυροποιηθεί και να προβληθεί, έτσι ώστε να καθιερωθεί ως Διεθνή Γλώσσα Επικοινωνίας αποκτώντας και πάλι τον παλιό της οικουμενικό χαρακτήρα. Λείπουν όμως οι Έλληνες πατριώτες και οι αρμόδιοι παράγοντες. Στο χώρο της Διασποράς σε πολλές περιπτώσεις κινδυνεύει να χαθεί άμεσα.

Γλώσσα, λοιπόν, ίσον Πολιτισμός. Και τι να κάνουμε τώρα που έτυχε να είναι απΆ τους πρώτους ο δικός μας; Να την κόψουμε και μαζί με τον Πολιτισμό να τη θάψουμε; Να κάνουμε δηλαδή ότι κάνουνε άλλοι «Έλληνες» και όχι απλοί ή τυχαίοι, όπως γίνεται στην Αμερική και σε άλλες περιοχές του πλανήτη; Όπως πληροφορεί το «Καλάμι» την Ομογένεια:  

 

Φωνή διαμαρτυρίας για τον αφανισμό της ελληνικής γλώσσας στις ΗΠΑ

 

«ΜΆ επιστολή της, που απευθύνεται στον υφυπουργό Εξωτερικών Γρηγόρη Νιώτη, η Ομοσπονδία Φλόριδας, θέτει το ζήτημα της έλλειψης ικανών δασκάλων εξαιτίας των μισθών-πείνας κι επισημαίνει την αδιαφορία της Αρχιεπισκοπής Αμερικής (που ελέγχει τΆ απογευματινά σχολεία), αλλά και της ελληνικής κυβέρνησης, που Περιορίζεται σΆ ευχολόγια, χωρίς να κάνει έργα, για το ζήτημα της παιδείας των παιδιών των μεταναστών. Το κείμενο της επιστολής, που υπογράφουν ο πρόεδρος της Οργάνωσης, Μιχάλης Σέρβος και ο πρόεδρος της Επιτροπής Παιδείας, Θεόδωρος Τσαφατίνος, αναφέρει τΆ ακόλουθα:

«Αξιότιμε κ. Νιώτη,

Η Πανελλήνια Ομοσπονδία της Πολιτείας της Φλόριδας κρίνει αναγκαίο να μοιραστεί μαζί σας, καθώς και με άλλους φορείς, τις ανησυχίες της και τους προβληματισμούς της για το μέλλον της ελληνικής γλώσσας στις ΗΠΑ. Δυστυχώς, η ελληνική γλώσσα χάνεται και κατΆ επέκταση ο Ελληνισμός και η εθνική συνείδηση. Πιστεύουμε ότι αν δεν εργαστούμε το συντομότερο όλοι μαζί για την αντιμετώπιση αυτού του προβλήματος, σε μερικά χρόνια η ζωντανή μας Ομογένεια θΆ αποτελεί Παρελθόν και θα είναι ένα ασήμαντο πετραδάκι στο μωσαϊκό των Εθνικοτήτων της Αμερικής, καθόσον λαοί που έχασαν την γλώσσα τους έσβησαν σύντομα.

Την ελληνική γλώσσα την διατηρούν τα κοινοτικά σχολεία των εκκλησιών, τα οποία είναι φυτώρια τόσο του Ελληνισμού, όσο και της χριστιανικής πίστης. Αυτά αναπληρώνουν ότι δεν μπορεί να προσφέρει η δημόσια εκπαίδευση, κρατούν τα παιδιά μας κοντά στα ήθη και έθιμά μας, τα διδάσκουν να είναι υπερήφανα για την καταγωγή τους και τα κρατούν κοντά στη χριστιανική θρησκεία. Φοβόμαστε όμως ότι η ζωή των σχολείων αυτών δεν θα είναι πολύ μεγάλη διότι λειτουργούν κι ευημερούν μόνο από τον ενθουσιασμό και τα πιστεύω των δασκάλων τους, ενώ συντηρούνται από τα ψίχουλα των εκκλησιών.

Ανησυχήσαμε έντονα όταν πληροφορηθήκαμε ότι δάσκαλοι παραιτούνται από τα σχολεία αυτά με μεγάλη απογοήτευση, διότι όλα τα χρόνια έδωσαν τον εαυτόν τους, την πείρα τους και τον ενθουσιασμό τους για να διδάξουν την ελληνική γλώσσα και δεν είχαν καμία αναγνώριση ούτε από την ελληνική κυβέρνηση, ούτε από την Αρχιεπισκοπή.

  Οι μισθοί των δασκάλων είναι πολύ χαμηλοί, 400 με 630 δολάρια τον μήνα, μόνο για εννέα μήνες τον χρόνο, χωρίς αύξηση, χωρίς ασφάλεια, χωρίς σύνταξη και με δύσκολες συνθήκες εργασίας. Πτυχιούχοι δάσκαλοι υπηρετούν τα σχολεία αυτά για 25 χρόνια και τελικά δεν έχουν ούτε μία σύνταξη, ούτε κάποιο κέρδος. Και ρωτάμε: Πως θα τους νυν υπάρχοντες; Ζητάμε από τους δασκάλους να έχουν μόρφωση, πτυχία, επαγγελματική κατάρτιση, πείρα, δηλαδή όλα τα προσόντα που χρειάζεται για να προοδεύσει ένα σχολείο. Τι τους προσφέρουμε όμως για να έχουμε αυτές τις απαιτήσεις; Δυστυχώς, τίποτα.

Κρούομε τον κώδωνα του κινδύνου να επιβιώσουν τα σχολεία αυτά; Με τι κίνητρα θα προσελκύσουμε καινούργιους δασκάλους ή πως θα κρατήσουμε τόσο για την ελληνική Κυβέρνηση και για την Αρχιεπισκοπή, όσο και για τα συμβούλια των εκκλησιών να προσέξουν τα ελληνικά σχολεία, αν θέλουν να διατηρήσουμε την γλώσσα μας και την εθνικότητά μας. Πρέπει να δώσετε Δελεαστικά κίνητρα ώστε οι έμπειροι δάσκαλοι να παραμείνουν στα σχολεία και καινούργιοι να θελήσουν να εργαστούν σε αυτά. Ένας αξιοπρεπής μισθός και μία σας δεσμεύουν, πρέπει να τις αλλάξετε και να τις προσαρμόσετε στις σημερινές απαιτήσεις και στα μικρή σύνταξη πιστεύουμε ότι θα ήταν τα σωστά και απαραίτητα κίνητρα. Εάν η νομοθεσία ή οι υπουργικές αποφάσεις σημερινά δεδομένα. Κύριε Νιώτη, σε όλη την Αμερική έχουμε έλλειψη από δασκάλους για τους παραπάνω λόγους και σε ορισμένες Πολιτείες η ελληνική γλώσσα είναι ανύπαρκτη. Χωρίς δασκάλους δεν μπορούμε να έχουμε ελληνικά σχολεία και χωρίς ελληνικά σχολεία θα χάσουμε την ταυτότητά μας. Οφείλει η ελληνική Κυβέρνηση να έχει ουσιαστικό διάλογο με την Αρχιεπισκοπή και οι δύο μαζί να λύσετε με συνεργασία αυτό το μεγάλο πρόβλημα που αφορά την ύπαρξή μας ως Ελληνισμού...»

 

ΣΆ ότι αφορά το χώρο της Παιδείας, αν και δεν είμαι αρμόδιος σε θέματα που αφορούν την εκπαίδευση, άλλωστε γιΆ αυτό το λόγο έχουμε κυβέρνηση και εκπαιδευτικούς, όμως ας μου επιτραπεί να επισημάνω τούτα:

 

Ο Ελληνικός Πολιτισμός ανέκαθεν και μέσω της Διασποράς επιτέλεσε το έργο και τους σκοπούς του. Υμνήθηκε, δοξάστηκε, πρυτάνευε και διδάχτηκε στα πανεπιστήμια όλου του κόσμου. Η ιστορία μας είναι γραμμένη σε χιλιάδες βιβλία και η κάθε σελίδα αποτελεί μια ιστορία. Οι μόνοι που πάντα και ποτέ δεν έδιναν δεκάρα ήταν οι ντόπιοι Έλληνες, που δυστυχώς, φτάνουν και στις μέρες μας σαν αγοραίοι σιωνιστές και πραματευτάδες.

 

Στην 5η Σύνοδο της Βουλής των Εφήβων (Ελλάδα, τέλος Ιουνίου, αρχές Ιουλίου 2000), όπως κι άλλες φορές, είχαμε τους έφηβους βουλευτές στην ελληνική βουλή, αλλά αυτή τη φορά, καλοκαίρι του 2000, θα ήθελα να τους χαρακτηρίσω αποφασισμένους, κριτικούς και προειδοποιητικούς, απογοητευμένους και αγανακτισμένους. Τα θέματα που έθεσαν ήταν της καθημερινότητας και ποικίλα, με καταγωγή απΆ όλα τα διαμερίσματα του πλανήτη και βεβαίως και ντόπια, και στο σύνολό τους αφορούσαν την καταγραφή ανύπαρκτων αξιών σε πρόσωπα που συγκροτούν όλο το πολιτικό και κυβερνητικό πεδίο της χώρας.

Είναι δύσκολο να συμπυκνώσω όσα άκουσα. Ωστόσο, για όσους δεν παρακολούθησαν την 5η Σύνοδο της Βουλής των Εφήβων, θα επικαλεστώ ένα-δυο αποσπάσματα που χαράχτηκαν βαθιά στη μνήμη μου. Επιτροπές περιφερειών μέσω εκπροσώπων τους, απΆ όλα τα διαμερίσματα τη γης, μετέφεραν τους πολυποίκιλους προβληματισμούς και τα μηνύματά τους. Πλούσιες από επιχειρήματα, φωτισμένες από ντοκουμέντα και ποικίλες οι αναφορές στον τομέα των κοινωνικών υποθέσεων: «Οι σημερινοί νέοι έρχονται αντιμέτωποι με δεκάδες αρνητικά φορτισμένους θεσμούς, πράγμα για το οποίο οι προκάτοχοί μας είναι υπαίτιοι. Η κοινωνία μας δε μας παρέχει υγιή πρότυπα και υγιείς ηθικές αξίες. Το μόνο που μπορεί να κινήσει την προσοχή τους είναι η πτώση της Σοφοκλέους».

Στους τομείς άμυνας και εξωτερικών υποθέσεων, σχέσεις Ελλάδας ¥καθώς και στον τομέα της παιδείας-εκπαίδευσης, οι εισηγητές τής Μητρόπολης και τής Διασποράς ήταν καταιγιστικοί: «Οι νέοι έχουν προσωπικότητα, ιδέες και λόγο» όπως τόνισαν οι ίδιοι. Εξού και οι έντονες διαμαρτυρίες και η απόλυτα δικαιολογημένη κριτική που ασκήθηκε στη γενιά που σήμερα βρίσκεται σε κυβερνητικές και διοικητικές θέσεις. Δεν άφησαν τίποτε που να μην το εκθέσουν: Πολιτισμό, γράμματα, γλώσσα, σχολεία, υπεύθυνους της παιδείας, δεσποτάδες καθώς και το Σ.Α.Ε. (Συμβούλιο Απόδημου Ελληνισμού).Φωνές Ελληνίδων και Ελλήνων εφήβων της Διασποράς επισήμαναν τα μεγάλα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στις χώρες που ζουν. ΑπΆ την Αυστραλία άκουσα: «Δυστυχώς τον τελευταίο καιρό ο αριθμός των μαθητών και φοιτητών που μαθαίνουν ελληνικά όλο και λιγοστεύουν. Για να απλώσουμε τον ελληνικό πολιτισμό στην Αυστραλία χρειάζεται να απλώσουμε τη γλώσσα¥ Από το Σικάγ參γνωρίζοντας την ιστορία σου γίνεσαι μαχητής και όχι ρατσιστής. Το έθνος μας έχει ανάγκη από στήριξη, αλλά με ελληνόψυχους ηγέτες¥ Η αναφορά της εφήβου επικεντρώθηκε στα σχολικά θέματα και επικαλέστηκε μέχρι και ονόματα αρμοδίων: «Ο τωρινός σύμβουλος εκπαίδευσης του Σικάγου, είπε,  δεν ήθελε να δώσει βιβλία στο σχολείο μας. Πρώτα θα πάρουν τα εκκλησιαστικά σχολεία και ύστερα τα ιδιωτικά». Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά στην εθνική γιορτή του εικοσιένα: «Η ελληνική ομογένεια με μερικούς ελληνόψυχους κατάφερε με ψηφοφορία να αναλάβει την ελληνική παρέλαση απΆ τα χέρια της Αρχιεπισκοπής και να δώσει στην παρέλαση το όνομα και τη μορφή που της άξιζε. Ημέρα Απελευθέρωσης από τους Τούρκους και όχι ημέρα πολιτιστικής κληρονομιάς που είχε δώσει η Αρχιεπισκοπή. Αποτέλεσμα ήταν ο Δεσπότης Σικάγου και υπεύθυνοι του Σ.Α.Ε. να σαμποτάρουν την παρέλαση, πολλά εκκλησιαστικά σχολεία να μην έρθουν, όπως δεν ήρθαν και οι εκλεγμένοι από την κυβέρνηση εκπρόσωποι του Σ.Α.Ε. Γιατί, σαμποτάρεται κάθε τι που έχει ελληνική όψη και χαρακτήρα; Γιατί στα Αμερικανικά σχολεία διδάσκονται, Ιταλικά, Γερμανικά, Γαλλικά, Γιαπωνέζικα και όχι Ελληνικά; Πολλοί είναι οι φορείς όπως ο Σ.Α.Ε., η Αρχιεπισκοπή, προξενικές αρχές, σύμβουλοι εκπαίδευσης, το ελληνικό λόμπι που μπορούν να συνεργαστούν και να το πετύχουν».

 

 

 

 

Ελληνική Διασπορά, Δημοκρατία, Μ.Μ.Ε. και οι νέοι του σήμερα!

 

Μ

έσα σΆ αυτό το διεθνές αντικοινωνικό και εκρηκτικό κράμα υπάρχουν και οι απανταχού Έλληνες. Από τη μια οι υποστηριχτές (και είναι οι περισσότεροι -αναφέρομαι στους Έλληνες ανίδεους πολίτες) που εσκεμμένα ή μη με την υποστήριξή τους ενισχύουν αυτή την εποχή και από την άλλη οι «επικριτές» (που είναι οι λιγότεροι) και αγωνίζονται, τουλάχιστον για το φρενάρισμά της. Τους πολλούς και ανίδεους πολίτες τους κατευθύνουν οι λίγοι πολιτικοί, τους οποίους, ο metanastis@t-online.de τους χαρακτηρίζει «ξεφτίλες» και βάλλει με τα πυρά του:

«Αξιότιμε κύριε υφυπουργέ Εξωτερικών της ημετέρας πατρίδας Γ. Νιώτη. Εμείς οι Ελληνίδες και Έλληνες στην Ε.Ε. δεν είμαστε, όπως μας αποκαλέσατε στο συνέδριο των «Παπατζήδων» στην Γερμανία στις 14.05.01 «Ομογένεια», αλλά ούτε διασπορά, ούτε εμιγκρέδες. Είμαστε Έλληνες Ευρωπαίοι Πολίτες με πλήρη νόμιμα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Αν έχουμε άλυτα προβλήματα φταίτε εσείς οι «νόμιμα» προωθημένοι πράκτορες της CIA και της MOSSAD, τα ρετάλια της μαφιακής Παγκοσμιοποίησης».

Ο ίδιος σχολιαστής γιΆ αυτούς που αντιστέκονται, τους επικριτές, ανάμεσα στΆ άλλα λέει: «Αυτοί οι λίγοι, οι ανώνυμοι που θωρούν την πραγματικότητα, αντιμετωπίζουν θαρραλέα τη ζωή. Εκείνοι που ορθώνουν το ανάστημα τους πάνω από το μπόι τους, ενάντια στους ανθρώπους της σαθρής πολιτικής φούγκας και κοντραμπάντο. Οι βαθυστόχαστοι μετρημένοι, αμέτρητοι χωρίς να πέσουν στη χοάνη κάποιας φιλτραρισμένης ιδεολογίας, αυτοί που έχουν κοινωνική και όχι ατομική συνείδηση έχουν το δικαίωμα να σας υποτιμάνε, ξεφτίλες.»

 

ΣΆ ό,τι αφορά τους όρους Διασπορά ή Ομογένεια ή Εμιγκρέδες ή Μετανάστες κλπ, όροι ή τίτλοι, κατά την άποψή μου, για μας κάθε άλλο παρά υποτιμητικοί δεν είναι, αλλά το πρόβλημα βρίσκεται στο πώς χρησιμοποιούν κάποιοι αυτούς τους όρους. Στο βαθμό που γνωρίζω θεωρώ ότι η χρησιμοποίηση αυτών των όρων από τους «βετεράνους» της Μητρόπολης έχουν χαρακτήρα ειρωνικό ή και ρατσιστικό. Ό,τι στοιχεία έχει στα χέρια της η Ελληνική Διασπορά, (εγκατάλειψη, αδιαφορία, εμπαιγμοί, δημαγωγία κλπ) είναι αδιάψευστα. Ο καθένας από μας γνωρίζει πώς μας βλέπουν και πώς μας θεωρούν.

Και οι Έλληνες, δείχνοντας και την κακή τους πλευρά άλλοτε αυτοξεχωρίζονται και άλλοτε ξεχωρίζουν όχι μόνο σε κατηγορίες αλλά και σε ποιότητες: Σε φτωχούς και πλουσίους, σε ακαλλιέργητους και σε καλλιεργημένους, σε πιστούς και άπιστους, σε δυνατούς και αδυνάτους, σε βολεμένους και αβόλευτους, σε πατριώτες και προδότες που φτάνουν να γίνονται συκοφάντες και σπιούνοι. ¶λλοτε πουλημένοι και εξανδραποδισμένοι, άλλοτε ανθέλληνες ή γραικύλοι και πότε σε βερμπαλιστές και κρετινισμένοι και ορισμένοι μεταβάλλονται σε καρεκλοκένταυροι και άγριοι υπηρετώντας πολιτικές ανηθικότητες ξένων και στεγνών τυράννων.

Στη σημερινή εποχή, που τα γνωρίσματά της είναι οι κοινωνικοπολιτικές και στρατηγικές των πολέμων, πρυτανεύει η ντε φάκτο επιβολή και προσαρμογή μια «νέας», «ανοιχτής» και αυταρχικής κοινωνίας, όπου το κεφάλαιο, ανεξέλεγκτο πια, ήδη πραγματοποιεί τα μεγάλα του άλματα και τους αστείους πιθικακροβατισμούς του.

Στη σημερινή εποχή οι οικονομικές, πολιτιστικές αντιθέσεις και αντιφάσεις καλύπτονται από μια¥ανάλογη της εποχής, που σε τίποτα δεν θυμίζει τη δημοκρατία του Περικλή. Μια δημοκρατία που παίζεται ως πόρνη στα τραπέζια των μεγάλων «πραματευτάδων» (κοινώς ανήθικων εμπόρων), οι Έλληνες καλούνται να πάρουν θέση.

Κι αυτή την εποχή-δημοκρατία τη βλέπουμε σε όλα τα σημεία του πλανήτη μας και ξεχωρίζει από την ήδη παρακμή του μεγάλου κεφαλαίου, που σημαίνει στρωματοποίηση των λαών, πολιτισμών και αξιών. Την ξεχωρίζουμε από τις¥υπηρετούν την εξουσία-σιωνισμό¥ίδια ανακοινωθέν σΆ ότι αφορά την προβολή της «Παγκοσμιοποίησης», της¥μάτων ¥διαφθείρουν, ιδιαίτερα, τη νέα γενιά.

ΣΆ ότι αφορά Μ.Μ.Ε.(Γερμανία) παίρνουν κατά καιρούς επιστολές-σχόλια διαφόρων θεμάτων Ένα απΆ αυτά ήταν και αυτό που ακολουθεί, γραμμένο στις 11.07.1999, που δημοσιεύτηκε και στον Τρικαλινό τύπο, τα Μ.Μ.Ε. όμως της Γερμανίας δεν είχαν την τόλμη να το δημοσιεύσουν:

 

Η Δημοκρατία, τα Μ.Μ.Ε. και οι νέοι του σήμερα! (BRD)

 

«Σαν Έλληνες της Γερμανίας προερχόμενοι απΆ τη χώρα τους φωτός, του πολιτισμού και της Δημοκρατίας του Περικλέους και ζώντας δεκαετίες σε μια φιλόξενη και επίσης δημοκρατική Χώρα, στη Γερμανία, κάτω από μία δοθείσα αφορμή θα θέλαμε να εκφράσουμε προς κάθε κατεύθυνση και προς κάθε υγιή Γερμανό συμπολίτη τις απόψεις μας, οι οποίες, πιστεύουμε, να αφορούν όλους μας. Όλοι μας γνωρίζουμε, ότι μετά από ένα δυσάρεστο γεγονός όπως πόλεμο, οικολογική καταστροφή, θάνατο, πείνα, μετά το πέρας ¥υπάρξει - οι πολιτισμένες και δημοκρατικές χώρες και λαοί μέσω των εκπροσώπων τους, σπεύδουν να αποκαταστήσουν τις ζημιές για έναν και μόνο λόγο: Για τη συνέχιση της ζωής και της ανθρώπινης ύπαρξης. Έτσι τουλάχιστον ισχυρίζονται. Και οι κυβερνήσεις των δημοκρατικών χωρών τότε «πονοκεφαλιάζουν» πώς και με ποιον τρόπο θα αντιμετωπίσουν τα κοινωνικά προβλήματα που αφήνει μια καταστροφή και αφορούν τη συνέχιση της ζωής, κατά συνέπεια τις σημερινές και επερχόμενες νέες γενιές και το μέλλον τους.

Ανάμεσα στους πολέμιους που αγωνίζονται για την υγεία, για την ομαλοποίηση, για τη σταθερότητα, για τη σωστή πορεία στη ζωή και την μελλοντική αποκατάσταση των νέων, υπάρχουν και οι σύμμαχοι των δημοκρατικών κυβερνήσεων και όλων των κοινωνικών και πολιτιστικών φορέων, που υποτίθεται ότι συνεργάζονται σε 24ωρη βάση, αλλά και τα Μ.Μ.Ε., είτε αυτά είναι κρατικά είτε είναι ιδιωτικά, όπου με τις παρεμβάσεις τους διαδραματίζουν τους ρόλους τους στον ρου της ίδιας της κοινωνίας και των μελών της. Κι όταν η Δημοκρατία μιας χώρας λειτουργεί αρρωστημένα, εύκολα μπορεί να τη δει κανείς ιδιαίτερα μέσα απΆ τα Μ.Μ.Ε. όταν αυτά, (τα Μ.Μ.Ε.), την περιφρονούν και την περιγελούν, δε τη σέβονται και την καταργούν ή την απορρίπτουν.

Όσο κι αν ακούγεται «παράλογη», αυτή η αμφισβήτηση για τη λειτουργία της Δημοκρατίας, η σημερινή μας αναφορά εστιάζεται σε καταστροφές που ήδη έχουν φτάσει στις χώρες μας, στις αυλές μας, στα παιδιά μας, καταστροφές που τις βλέπουμε όλοι, μαζί και οι κυβερνήσεις, αλλά δεν κάνουν καμιά προσπάθεια να τις εμποδίσουν. Και εξηγούμαστε για ποια καταστροφή μιλούμε, αφού επισημάνουμε για μια ακόμη φορά, ότι η πορεία της νέας γενιάς, είναι πορεία που την επιβάλλουν με ποικιλόμορφους τρόπους και μεθόδους, έτσι που να περνάει μέσα από πονηρά σταυροδρόμια που οδηγούν, αργά ή γρήγορα, χιλιάδες νέα παιδιά αν όχι στην αρρώστια και στο θάνατο, στο μάταιο, στο αβέβαιο, στον εκφυλισμό της κοινωνίας και στο πουθενά. 

Στην προσπάθειά τους να δουλέψουν όσο πιο καλά γίνεται προς αυτή την κατεύθυνση, κάτω απΆ το βάρος των μεγάλων οικονομικών κέντρων, έχουν εξανδραποδίσει τα Μ.Μ.Ε., έχουν αδρανοποιήσει την Αστυνομία, η Δημοκρατία υφίσταται κραδασμούς και ταλαιπωρίες, ενώ η ανοχή της και σε πολλές περιπτώσεις η απουσία της, είναι πλέον φανερή. Πιστεύουμε πως τα Μ.Μ.Ε. με τους τρόπους προβολής τους, όχι μόνο διαμορφώνουν το χαρακτήρα του ανθρώπου όπως εκείνα θέλουν, αλλά η αποπροσανατολιστική τους λειτουργία στο όνομα των δικών τους συμφερόντων, αποτελεί μια de fakto προπαρασκευαστική και αντικοινωνική αποθήκη, με μεταβολισμένο εκρηκτικό έμψυχο υλικό, κατά συνέπεια δολοφονική και μάλιστα ομαδική. Στη Γερμανία, για την οποία εξάλλου γίνεται η αναφορά μας, η πορνεία και το σεξ, που παρουσιάζονται σε αδιανόητες συχνότητες από τα Μ.Μ.Ε., αποτελούν το ζενίθ του δημοκρατικού προσώπου και χαρακτήρα και πολύ περισσότερο του πολιτισμού τους, για τον οποίο «υπερηφανεύονται» ότι υπηρετούν!!!

Από κει και μετά εύκολα μπορεί να καταλάβει κανείς, ποια «μόρφωση» ή «παιδεία» διαθέτουν οι υπεύθυνοι αυτών των καναλιών και απορούμε πραγματικά αν οι ίδιοι έχουν παιδιά τι τα διδάσκουν. Δηλαδή ζούμε με τους νόμους της ζούγκλας¥υπάρχουν πολλές περιπτώσεις τόσο Γερμανών συμπολιτών, όσο και ξένων, που ασχολούνται με τα γράμματα και τις τέχνες, που θα μπορούσαν να συμβάλουν με τα πετράδια τους στον πολιτισμό και κατά καιρούς έχουν χτυπήσει τις πόρτες των Μ.Μ.Ε. για μια ολιγόλεπτη φιλοξενία και απορρίπτονται ασυζητητί!!! Υπάρχουν όμως κι άλλες περιπτώσεις όπως αυτή η πρόσφατη της Love Parade που έλαβε χώρα στο Βερολίνο στις 10.07.1999 με τους ρεβάδες που είχαν τηλεοπτική κάλυψη καθΆ όλη τη διάρκεια της «γιορτής» τους και όχι από ένα μόνο κανάλι.

Όλοι γνωρίζουν γιΆ αυτή τη μεγάλη «γιορτή», «πορεία της αγάπης», περί τινός πρόκειται και τι μηνύματα στέλνει στους νέους μας. Και πολύ περισσότερο τα γνωρίζει το Γερμανικό επίσημο κράτος συνεπώς και η Γερμανική Δημοκρατία. Τι μέτρα πήρε προς αυτή την τραγελαφική κατάσταση, που άλλωστε δεν ήταν η πρώτη φορά φέτος; Αν μερικοί νομίζουν πως στις δημοκρατικές πολιτείες της Ευρώπης πρέπει να επιτρέπονται τέτοιου είδους «πανηγύρια» και να διατρανώνουν τις διαθέσεις τους ποταπά και καθαρά προκειμένου να έχουν μια αγορά με χρήστες, σίγουρα κάνουν μεγάλο λάθος και διαπράττουν κοινωνικό έγκλημα να βάζουν τη Δημοκρατία σε αναπηρικό καροτσάκι. Τις πολύωρες αυτές εκπομπές βλέπουν παιδάκια από το σπίτι τους και δηλητηριάζονται για χάρη του βρώμικου χρήματος και έτσι, δυστυχώς, δεν μπορούμε να μιλάμε για μια δημοκρατική κοινωνία στη Γερμανία.

Ακόμα κι όταν πρόκειται για δημόσιες και¥στόχοι είναι πώς θα αποπροσανατολίσουν, πώς θα εγκλωβίσουν περισσότερους νέους και πώς θα δημιουργήσουν μεγάλα παζάρια χρηστών, τότε πιστεύουμε πώς η Δημοκρατία θα πρέπει να λάβει κάποια επιπρόσθετα μέτρα.   

Δεν είναι αυτή η Δημοκρατία όπως τη ζούμε τα τελευταία χρόνια. Τόσο για την ύπαρξή της, όσο και για τη συνέχισή της, απαιτείται σεβασμός όχι μόνο απΆ τους πολίτες της, αλλά περισσότερο απΆ τους λειτουργούς της και όσα άλλα πρόσωπα σχετίζονται μΆ αυτή. Όταν μια δημοκρατική χώρα δεν μπορεί να καταπολεμήσει τη μεγαλύτερη πληγή της, την ανεργία, την εγκληματικότητα και την πορνεία, τα ναρκωτικά και τη δημιουργία μοντέρνων παζαριών, οι χρήστες όλο και θα πολλαπλασιάζονται και θα δηλητηριάζουν όλη την κοινωνία και γιΆ αυτό δεν φταίνε αυτοί. Οι διάφορες¥περιπλανήσεις της απόλυτης και ανεξέλεγκτης «ελευθερίας», δομούν μόνο μια πολύμορφη αναρχία και αμαυρώνουν τη Δημοκρατία»

 

 

 

 

Τεχνολογία - Νέα τάξη πραγμάτων

 

Σ

τη σημερινή εποχή («νέα εποχή» για τους δούλους του μεγάλου κεφαλαίου) έχει στρατευθεί και η τεχνολογία, μήτρα που γεννάει φτωχούς και πλούσιους, ανέργους, αρρώστους και πεινασμένους, μίση, πάθη και πολέμους, που δημιουργεί τεχνητό ρατσισμό, ακατανόητο εθνικισμό και επικίνδυνο φονταμενταλισμό.

Εποχή που δίνει «φτερά» στα στρατιωτικά εξοπλιστικά προγράμματα ικανά να γονατίζουν τους κρατικούς υπολογισμούς με τη δυσάρεστη συνέπεια να διευρύνεται ο σωβινισμός, να μεγαλώνουν οι απαιτήσεις (βλέψεις αρπαγής ¥κοινωνικές ασφαλίσεις και άλλα πολλά και παν απΆ όλα να ισοπεδώνονται οι πολιτιστικές αξίες της χώρα μας.

Μικρές χώρες είναι καταδικασμένες να σβήσουν ή να προσαρτηθούν σταδιακά ολόκληρες η τμήματά της σε μια κοινωνία απρόσωπη, η οποία θα «επιβιώνει» μόνο για χάρη τής από κάθε άποψης καταναλωτικής κοινωνίας, μιας κοινωνίας με έναν «νέο πολιτισμό» όπως παράδειγμα αυτόν που δημιουργούν και σύντομα θα δούμε στην Ε.Ε. χωρίς τη συμμετοχή του Ελληνικού Πολιτισμού.

Οι ανακατατάξεις πολιτικοστρατηγικών επιλογών, ιδιαίτερα στο χώρο των Βαλκανίων και της Μεσογείου δεν είναι τίποτα άλλο παρά μια εικόνα της πραγματικότητας των αντικειμένων-χωρών, που υφίστανται αυτή τη δοκιμασία. Το Εβραϊκό λόμπι ανέκαθεν έχει πάρει τα ινία στα χέρια του διεθνώς και κορυφωμένο ως σαράκι έχει τρυπώσει στη ραχοκοκαλιά του πλανήτη και την τρώει: Στη Μέση Ανατολή, στα Βαλκάνια, στην Κύπρο, στην Ελλάδα και αλλού. Σε πολλές χώρες έχει βάλει τα πλοκάμια του τα «μορφοποιημένα» σε σκιές μεγαλοτραπεζιτών, σε προέδρους χωρών και ανώτερους αξιωματούχους, έτσι που να μη τους ξεφεύγει τίποτα, αλλά κι ούτε μπορείς να τους ξεχωρίσεις. Μικρές χώρες δεινοπαθούν, κατευθύνονται και ευθυγραμμίζονται στις επιλογές τους. Έχει καταφέρει να «αλλαξοπιστήσουν» ακόμα και ορθόδοξοι χριστιανοί, που συχνά τους βλέπουμε να¥ορθόδοξες εκκλησίες, έτσι που να ρίχνουν άχυρα στα μάτια των απλών ανθρώπων και να τους κοιμίζουν.

Τη μια ως σύμμαχοι την άλλη ως αντίπαλοι, πολιτικοί και θρησκευτικοί ηγέτες αντιπαραθέτουν τα συμφέροντά τους σε βάρος και της Θρησκείας και της Δημοκρατίας και του Λαού τους. Κι αυτοί, λένε, πως είναι Έλληνες και αντικατοπτρίζουν την ελληνικότητα τους παντού και πάντα ως Δούρειοι Ίπποι, τρώγοντας τα σπλάχνα της Ελλάδας. Και επί τη ευκαιρία μια παρένθεση: Στην www.proini.com - της Ν. Υόρκης τις 28.08.2000 επιστολή αναγνώστη γράφει:

 

Weiter - Παρακάτω