last update
13.06.2005

Home
Arthrografia 2005
Aristoteleio
Kontarinis - USA
Kritikes gia Filous
Logotexnia filon
Arxeio Titlon
Arthrografia 2004
EELSPH-
Biblia
Vaios
Diethni Themata
Restaurant Apollon
Fotos
Cadolzburg
Logotexnia
Kultur
Diaspora
ELLHNES
Links

Website desinged by

Hristos Fasoulas

e-mail

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

 

Στον απόηχο της Eurovision 2005

Γράφει ο Πολίτης Βάιος Φασούλας 

 Μετά την επιτυχή για πολλούς έκβαση της Eurovision 2005 με τη νίκη της Έλενας Παπαρίζου και το τραγούδι της «Number One» στην επετειακή 50η Eurovision στο Κίεβο το Μάη του 2005, όπως είναι λογικό, βάση της μεγάλης προβολής που δόθηκε από τα ΜΜΕ αμέσως μετά τη νίκη, ο απόηχος ακόμα δε λέει να σβήσει. Απόηχος που τρέχει σαν καβαλάρης στα πέρατα της οικουμένης που ναι μεν συγκίνησε τον ελληνισμό, όμως κατά πόσο αναβάθμισε τον πολιτισμό μας, όπως πολλοί υποστηρίζουν, όπως θα δούμε παρακάτω, είναι άλλη ιστορία.

 Και καλά η ερμηνεύτρια, παιδί δικό μας, όπως και οι άλλοι που εκπροσώπησαν την Ελλάδα στις προηγούμενες μουσικές ευρωπρεμιέρες και έδωσαν τον καλλίτερο εαυτό τους, όπως και οι άλλων χωρών καλλιτέχνες, όπως τους ζητήθηκε. Ο απόηχος όμως διασταυρώθηκε με διάφορες αντιλήψεις άλλοτε αρνητικές και άλλοτε θετικές ανάλογα από το πώς προσέγγισε κανείς αυτό το 50ο γεγονός της Eurovision και τι χρώμα το έδωσε.

 Το διαδίκτυο έβγαλε κυριολεκτικά φωτιά και το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο κόντεψε να «κολλήσει» στις οθόνες μας όχι μόνον την ερμηνεύτρια αλλά και όλους της μουσικής κομπανίας, χώρια υπουργούς, προέδρους και ΜουΜουΕ.

 Γεγονός είναι ότι η καλλιτέχνιδα είναι κόρη μεταναστών, όπως προείπαμε, κι αυτό από μόνο του τιμά την ομογένεια και γενικότερα την Ελλάδα δίνοντας, κατά τη γνώμη αρκετών που παρακολούθησαν τα δρώμενα της Eurovision 2005, μεγαλύτερη πολιτιστική διάσταση μέσα από τη μουσική νότα. Κι εδώ να σταθούμε. Ηλεκτρονική επανάσταση θα λέγαμε, πολλές επιστολές έλαβε και ο γράφων από φίλους που άλλοι εκφράζουν τον αποτροπιασμό τους και άλλοι νιώθουν υπερήφανοι για το καλλιτεχνικό θαύμα που συντελέστηκε.

 Θέλοντας να αποφύγω τα σχόλια, τι να λέμε δηλαδή τα ίδια πράγματα κάθε χρόνο ότι ντρεπόμαστε να προβάλουμε τη γλώσσα μας, πέρα από το γεγονός ότι κινδυνεύεις όχι μόνο να παρεξηγηθείς αλλά να χάσεις και φίλους, στην ανταλλαγή επιστολών δεν στάθηκε δυνατό να αποφύγω τον πειρασμό. Έτσι έγραψα μια επιστολή την οποία έστειλα σε πολλούς φίλους-αποδέκτες. Ας μου επιτραπεί λοιπόν να την επαναλάβω:

 «Λοιπόν δεν σχολίασα αυτή τη φορά αυτή την ευροβίζιον για πολλούς λόγους. Και ασφαλώς δεν πρόκειται για την καλλιτέχνιδα, που είναι και συμπατριώτισσά μου, αλλά για τους «ειδήμονες» και άσχετους, μικρούς για το ελληνικό ανάστημα, που μπροστά στην κονόμα και στην υποταγή στα ευρωπαζάρια πουλούν τη γλώσσα μας, η οποία αλλιώς δεν... πουλάει. Από κει και μετά μας έχουνε τρελάνει. Βέβαια θα γίνει λίγο «κους-κους» (όπως πάντα λέει ένας άλλος καλός φίλος) για τον τουρισμό!!! έτσι λένε, και ας πάει και το παλιάμπελο, η γλώσσα μας. Ευτύχημα που ο Μίκης Θεοδωράκης εκείνες τις μέρες απόκτησε τη διεθνή αναγνώριση απΆ την Ουνέσκο (κι εδώ βλέπουμε τη μεγάλη αντίφαση ανάμεσα στους καλλιτέχνες- κριτικούς και λοιπούς) αλλιώς κλάφτε Έλληνες.

 Η δε προβολή της ΚΟΝΟΜΑΣ από τα ΜΜΕ και τα κρατικά κανάλια που δεν έχουν προηγούμενο (ξεπεσμός λέω εγώ που δεν έχουμε ξαναζήσει) δείχνουν την ελεεινή εξαθλίωση των ιθυνόντων, το κατάντημα της γλώσσας μας, την παρότρυνση των πολιτών (άδειασμα κυριολεκτικό του νου) και βεβαίως τους εμπόρους. Ουαί και αλίμονο ποιος δεν καταλαβαίνει τους παραχαράκτες και σφετεριστές του πλούτου της γλώσσας μας που σαν πόρνη ξεπουλούν στα ευρωπαζάρια. Από κει και μετά, ε τι να κάνουμε δε μπορούμε να μένουμε πίσω από την «εξέλιξη» και όποιος το κάνει είναι καθυστερημένος και οπισθοδρομικός.

 Να γιατί πάντα υποστηρίζω την άποψη που λέει ότι δε αρκούν μόνο τα γραφτά μας όσο δεν έχουμε πολιτική (όχι κομματική) άποψη. Ποια μπορεί να είναι άραγε η παρακαταθήκη των ελληνικών κειμένων, μεταξύ και των μουσικών και ποιος μπορεί να εγγυηθεί τη συνέχεια της ύπαρξή της όταν η γλώσσα μας παραμερίζεται συνεχώς και εμπορευματοποιείται; Μήπως η ευρωβίζιον μετά της αποτυχημένης και αν όχι ληστρικής Ε.Ε, στο πλευρό της, τα πολιτικά κόμματα και οι αρχηγοί, οι πανεπιστημιακές και πνευματικές κοινότητες, τα ελληνικά υπουργεία πολιτισμού ή τα ΜΜΕ που έχουν αποβλακώσει τους Πολίτες χάρη της κονόμας; Τελικά μήπως θα πρέπει να αγκαλιάσουμε ακόμα περισσότερο τον Οργανισμό Διεθνοποίησης της Ελληνικής Γλώσσας (ΟΔΕΓ), φορέας που έχει και άποψη και δυναμικότητα και να ενθαρρύνουμε ακόμα περισσότερο το έργο του;

 Δε σημαίνει βέβαια ότι είμαστε ενάντια στην ξένη μουσική, (ακούει και ο γράφοντας) άλλο είναι να πας σΆ ένα καμπαρέ και να εκτονωθείς δεόντως και άλλο είναι να εκπροσωπείς τη Χώρα σου, που είσαι υποχρεωμένος να την προβάλεις και όχι να την προσβάλεις. Διότι, κακά τα ψέματα, περί αυτού πρόκειται: Διεθνή υποβάθμιση της γλώσσας. Από κει και μετά εκ των πραγμάτων συντελείς στην παραζάλη του παράλογου «σύγχρονου», «μουσικού» θεάτρου.

Εν κατακλείδι επαναλαμβάνουμε και τούτο: Όσο κι αν το εμπορικό τραγούδι παίρνει αρνητικές διαστάσεις, δεν παύουν ούτε οι αναλαμπές ούτε τα αστράμματα βετεράνων καλλιτεχνών, στιχουργών, συνθετών και ερμηνευτών. Αυτοί σταματούν,  κι αν όχι, φρενάρουν τον ρου της αθλιότητας του τραγουδιού μας και γενικότερα της μουσικής. ΣΆ αυτούς εδράζεται η ελπίδα. Ας πάρουν το λόγο λοιπόν στιχουργοί, συνθέτες και όσοι εμπλέκονται στο χώρα της ΜΟΥΣΙΚΗΣ.

Ε .Ε.  Γερμανία  Μάιος 30 2005  www.fasoulas.de  Vaios@fasoulas.de