last update
13.06.2005

Home
Arthrografia 2005
Aristoteleio
Kontarinis - USA
Kritikes gia Filous
Logotexnia filon
Arxeio Titlon
Arthrografia 2004
EELSPH-
Biblia
Vaios
Diethni Themata
Restaurant Apollon
Fotos
Cadolzburg
Logotexnia
Kultur
Diaspora
ELLHNES
Links

Website desinged by

Hristos Fasoulas

e-mail

Τι πιο ωραίο είναι

 

Τι πιο ωραίο είναι
να είσαι αυτό που είσαι.
Καβαλάρης στο άλογό σου να σταματάς
όπου θέλεις και να κάνεις ότι θέλεις. Κάποιες φορές
τα καταφέρνεις κάποιες όχι. Και η κούραση είναι πιο γρήγορη
απ' τη ζωή και δύσκολη εκτός και αν την ..υποτάξεις σαν ερωμένη,
την κερδίσεις και πλαγιάζεις μαζί της. Τότε μπορεί, λέω μπορεί, να ακούσεις
τη φωνή της, φωνή που μοιάζει σαν απόηχο που αφήνει ένας άδειος κουβάς
που πέφτει σε ξερό μαγγανοπήγαδο... κι εσύ επιμένεις, επιμένεις μέχρι που
κάνεις το πηγάδι και δακρύζει κι ο κουβάς να ανεβοκατεβαίνει και να ποτίζει
γύρα του τις ξέρες... Τότε επανέρχεται η φωνή στα φυσιολογικά της επίπεδα,
φωνή που μοιάζει σαν τη δική σου και σε κρατά δέσμιο...
Πολλές οι ξέρες,
πού να τις αντέξεις...

Του Βάιου Φασούλα

 

 

 

Άρης Βελουχιώτης ₯

Γ` Αφιέρωμα από το Θεσσαλό Βάιο Φασούλα

 

 Κοιτώντας πίσω βλέπουμε μπροστά. Και κοιτώντας πίσω παρακολουθούμε αν τα θρυλικά παράθυρα της Εθνικής Αντίστασης μένουν ανοιχτά. Κι αυτό το θεωρούμε χρέος και καθήκον μας να ανοίγουμε αυτά τα παράθυρα κι ας τρίζουν, όσο και αν μερικοί λένε,... έλα καημέ, τι ψάχνεις τι γυρεύεις... ή κάποιοι άλλοι ενοχλούνται, ή κάποιους δε συμφέρει, εμείς θα το κάνουμε.

 Μήνας μεγάλων Παγκοσμίων εργατικών, πολιτικών και ιδεολογικών εκδηλώσεων και ο περασμένος Μάιος, ο οποίος στις μέρες του έχει ανοξείδωτες μαύρες χαρακιές από το Β` Παγκόσμιο Πόλεμο, Πόλεμο τον οποίο προγραμμάτισε ο γερμανικός φασισμός και συνεχίστηκε από άλλους τρομοκράτες που φτάνει στις μέρες μας παραλλαγμένος. Μήνας εκδηλώσεων λοιπόν ήταν και ο Μάιος, ο οποίος, μαζί με τους άλλους έντεκα «αδελφούς» του άφησαν αιματηρά στίγματα στην πατρίδα μας, την Ελλάδα, ιδιαίτερα με τον Εμφύλιο Πόλεμο τον οποίο ακατέργαστες «ανθρώπινες» μορφές ₯κάθε κομματικής ή ιδεολογικής απόχρωσης - δημιούργησαν αμέσως μετά την ήττα των Ναζί.

 Στο μήνα Μάιο γιορτάστηκε Παγκοσμίως η πτώση του Ναζισμού, στο μήνα Μάιο,  15.05.2005, γιορτάστηκε και η μνήμη του δολοφονημένο απ’ τους τραμπούκους του παρακράτους, Αριστερού Αγωνιστή της λευτεριάς Γρηγόρη Λαμπράκη με την καθιερωμένη πανελλαδικά Πορεία Ειρήνης και με διάφορα αφιερώματα που εξήραν την αγωνιστικότητα και θυσία αυτού του αγωνιστή της λευτεριάς, που τιμά τον κάθε Έλληνα δημοκράτη Πολίτη. «Στα βήματα του Γρηγόρη Λαμπράκη, του Νίκου Νικηφορίδη, όλων των μαρτύρων - αγωνιστών του φιλειρηνικού - αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, από τον Τύμβο του Μαραθώνα στην πλατεία Συντάγματος...» διαβάσαμε αφιέρωμα στον «Ριζοσπάστη» (15.05.2005) και καλός που συμβάλει στη διατήρηση της μνήμης του μεγάλου αγωνιστή και όχι μόνο του Γρηγόρη Λαμπράκη.

 Ο τρέχων μήνας, Ιούνιος, δεν έχει να «ζηλέψει» τίποτα από τον προηγούμενο, μάλιστα, κατά την άποψη του γράφοντος, έχει να δώσει ακόμα περισσότερα. Στις 17.06.2005 μια άλλη επέτειος θα γιορταστεί σε τοπικά επίπεδα, απαράδεκτα, κατά την άποψή μας, αντιδημοκρατικά και αφύσικα όταν κρύβουμε τους ήρωες της Εθνικής Αντίστασης, όταν σκεπάζουμε μορφές μεγάλων ιστορικών μεγεθών, όπως αυτή του Πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ Άρη Βελουχιώτη, τον οποίο ένα μεγάλο, ίσως το μεγαλύτερο τμήμα το λαού, όχι μόνο δεν ξεχνά το ανάστημά του ενάντια σε κάθε μορφή βίας, εσωτερικής και εξωτερικής, αλλά τον έχει κάνει Θρύλο.

 Για τις σημερινές συνθήκες της Χώρα μας, όπως αυτές εξελίσσονται σε ιδεολογικοπολιτικό και εθνικό επίπεδο, οι απόψεις της τότε εποχής του Άρη, σήμερα, επιτέλους, ας το παραδεχτούν κάποιοι στενοκέφαλοι και νοητικά ακρωτηριασμένοι που θέλουν πάντα και παντού να έχουν τον πρώτο λόγο, επιβεβαιώνονται περιτράνως. Θρύλος, που παρ’ όλες τις δολοπλοκίες από τους τότε «δεξιούς» και από τους «συντρόφους» του ιδιαίτερα, μένει ολοζώντανος ως άσπιλος αγωνιστής της λευτεριάς. Πρόσφατα, στις 16.03.2005, βλέπε άρθρο: «Η κόρη της Αντίστασης» είχαμε σχολιάσει το νέο βιβλίο της Αικατερίνης-Ρηνούλας Μακρυγιάννη, Εκδόσεις «Το αμόνι του λόγου», «Η ΚΟΡΗ ΤΗΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ» το οποίο με τα ντοκουμέντα και τις μαρτυρίες που καταθέτει (θέλουμε να πιστεύουμε αυθεντικές) ανακατεύοντας τα θολά νερά της Εθνικής Αντίστασης, ενδεχομένως, κάποιοι να ενοχλούνται και σε κάποιους άλλους να διαλύει την παραμικρότερη αμφιβολία ως προς το μέγεθος αυτού του θρύλου. Του Άρη Βελουχιώτη.

 Στις 16.03.2005, γράφαμε μεταξύ άλλων και τούτα: «Η κομματική αναλγησία και ο «ιδεολογικός» αυταρχισμός είχε ξεπεράσει κάθε προηγούμενο. Αυτό είχε συμβεί και στην εποχή του Άρη, γι’ αυτό και αποκηρύχτηκε σαν «προδότης» γι’ αυτό και «αυτοκτόνησε», γι’ αυτό ακόμα και στις μέρες μας το όνομά του ενοχλεί και γι’ αυτό πέρασε στο στερέωμα των αθανάτων και των ελεύθερων αγωνιστών και γι’ αυτούς τους λόγους η συνέχιση της έρευνας από την Αικατερίνη, Ρηνούλα Μακρυγιάννη επιβάλλεται όσο ποτέ. Η «αυτοκτονία» του Άρη (την οποία και ο υπογράφων αμφισβητεί) αναμφισβήτητα προκάλεσε και την αυτοκτονία της Αριστεράς κι όλου του κόσμου των αγωνιστών της λευτεριάς».

 Βέβαια δεν είναι μόνο η Αικατερίνη-Ρηνούλα Μακρυγιάννη, που τολμά να φέρει στο φως τη σαπίλα της εποχής και μέσα από έναν «άσπονδο» δρόμο να βρει τη δικαίωση και την πανελλαδική αναγνώριση του Πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΑΣ (κατά την ίδια είναι ο φυσικός πατέρα της). Δεκάδες υπέρογκα βιβλία έχουν γραφεί με παρόμοιες μαρτυρίες και καταθέσεις με σκοπό τις αποκαθάρσεις των ρετσινών και σπιλώσεων σε βάρος του Πρωτοκαπετάνιου, γιατί αυτός ο ήρωας να στέκετε σθεναρά ενάντια στους τότε Ιμπεριαλιστές συμμάχους και στις ανησυχίες του, που δυστυχώς, αποδείχτηκαν αληθινές.

 Σε στοίβες βιβλίων που έχουν γραφεί διαβάζουμε μεταξύ άλλων και τούτα: «Ξανάχω γράψει προ πολλού καιρού...καθημερινά κρούω τον κώδωνα του κινδύνου...Δε γράφω για να παραστήσω τον έξυπνο, αλλά από πόνο και μόνο...είχα ιερά υποχρέωση να πω το τι νιώθω στις στιγμές τούτες έστω  και για την ιστορία. Χειρότεροι από του Άγγλους -μη βαυκαλιζόμαστε- δεν είναι ούτε οι ίδιο οι Γερμανοί. ..Επιβάλλεται δική μας αντίδραση σοβαρή. Εγώ, βέβαια ήμουνα, είμαι και θα είμαι ο πιστότερος στρατιώτης και θα δουλέψω σκυλίσια και παλικαρίσια για οποιαδήποτε γραμμή κι αν χαράξετε..» (Γράμμα του Άρη Σεπτέμβριος 1943 προς το ΠΓ της ΚΕ του  ΚΚΕ. «Άρης Βελουχιώτης. Το χαμένο Αρχείο-Άγνωστα Κείμενα» Πηγή Γρηγόρη Φαράκου).

 Θα κλείσουμε με ένα άλλο απόσπασμα της ΡΙΤΑ ΜΠΟΥΜΗ ΠΑΠΑ: «Ή ωδή μου «Ό Καπετάνιος»1 γράφτηκε το Δεκέμβριο του 1946 για να θρηνήσω το θάνατο του Άρη Βελουχιώτη, πρωταγωνιστή του λαϊκού ξεσηκωμού εναντίον των χιτλεροφασιστών εισβολέων κατακτητών και μορφές κορυφαίας του αγώνα πού ονομάσθηκε Εθνική Αντίσταση, μιας μορφής πού δε συγκέντρωνε μόνο τις αρετές και τον ηρωισμό των Ιστορικών μας παραδόσεων, άλλα και τα προσόντα Ικανότατου στρατιωτικού και πολιτικού αρχηγού, ισάξιου, θα μπορούσα να πω, του Γιουγκοσλάβου Ιωσήφ Μπροζ Τίτο. Ύστερα απ’ αυτό, θα περίττευε να πω, πώς ποτέ δεν πίστεψα στους άδικους και  βαρείς χαρακτηρισμούς πού του απέδωσε ή τότε κομματική του ηγεσία, ακολουθώντας τις γνωστές σταλινικές μεθόδους, φτάνοντας δε στο σημείο να αποκηρύξει επίσημα και κατά τρόπο σκληρό των εθνικό ήρωα, ευθυγραμμίζοντας έτσι την πολιτική της με την πολιτική των αντιπάλων, πού ουσιαστικά, μόνο τον Άρη θεωρούσαν εμπόδιο στην εφαρμογή των σχεδίων τους στην Ελλάδα...» (Πηγή..............)

 Αυτά και άλλα πολλά επιβάλλουν την αναγνώρισή του όχι μόνο Πανελλαδικά και η μορφή του να περάσει στα σχολεία αλλά και Παγκοσμίως. Να τραγουδάμε, και δικαίως τον ήρωα Τσε γκε βάρα και άλλους αγωνιστές της διεθνούς σκηνής, αλλά να μην παραβλέπουμε τους δικούς μας ήρωες και αγωνιστές και παν απ’ όλα την αλήθεια, που τη μετέτρεψαν σε ψέμα και υποκρισία. Αυτά και θα επανέλθουμε ευελπιστώντας να μας λυθεί και η απορία που έχουμε για ορισμένους δημοσιογράφους και τα ΜΜΕ που υπηρετούν. Όπως μας πληροφορεί η ίδια κ. Αικατερίνη-Ρηνούλα Μακρυγιάννη, έχει στείλει το βιβλίο της παντού, αλλά δεν προέκυψε ενδιαφέρον περαιτέρω σχολίων. Κι εδώ είναι η απορία μας: πώς δηλαδή δεν βρίσκουν ενδιαφέρον σάυτ5το το μέγα κεφάλαιο και προτιμούν μόνο σκάνδαλα και παπάδες; Καλά κι αυτά, βοηθούν στην κάθαρση του αρρωστημένου τοπίου, αλλά και η Αικατερίνη-Ρηνούλα Μακρυγιάννη με τις έρευνές της δίνει άλλες διστάσεις. Μήπως αξίζει τον κόπο κανείς να τις αφουγκραστεί;

Ε .Ε.  Γερμανία  Ιούνιος 08 2005  www.fasoulas.de