|
Βάϊο,
Διάβασα τον πρόλογο του βιβλίου σου και πρόκειται για μιά 'φωτογραφία' του Βάϊου - όπως εγώ τον ξέρω! Βγάζεις τον καημό του "εκτός των τειχών' Έλληνα.
Χτίζεις ένα σπιτάκι και στο παραθύρι, του βάζεις ένα γεράνι της ξενιτιάς, μια γαρυφαλλιά της εργατιάς κι από μέσα ν' ακούγεται ο καημός του Καζαντζίδη: "θα φύγω μανούλα"...
Πρόκειται γιά μιά δουλειά άκρως αυθεντική, σαν κλεφτή πινελιά του Θεόφιλου. Αλλά και βαθειά λαϊκή, σαν ν’ άκουγα τον πατριώτη σου τον αξέχαστο Βασίλη Τσιτσάνη, να λέει: «παρηγοριά ζητούσα ο δόλιος στη ζωή»...
Απ’ τον πρόλογο, μου έμειναν δύο λέξεις: "πλούσια φτώχεια"... Δηλαδή, σαν να λέμε: μεγαλοπρέπεια!
Νά 'σαι καλά ρε Βάϊο και να σε παρατηρήσω σε κάτι:
Η μόρφωση δεν έχει καμμία σχέση με τις σπουδές! Υπάρχουν σπουδαγμένοι που είναι αμορφοποίητοι (= αμόρφωτοι), όπως και ασπούδαχτοι που είναι μορφοποιημένοι (=μορφωμένοι). Ας μην γίνεται σύγχυση...
Να θεωρείς τιμή σου, που είσαι του δημοτικού και μπορείς να διοχετεύεις το περιεχόμενο των δεξαμενών των σκέψεών σου στο χαρτί! Αν η δημιουργία, δεν είναι μόρφωση, τότε είμαστε για... καλαματιανούς!
Τύφλα να έχουν τα ψυχρά διπλώματα με τα μοναχικά τα... στρώματα!
Γειά χαρά σου ρε φίλε!
Π
|
