|
ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗ ΜΕΤΡΗΣΗ...
Γραμμές του κύρους και της επιρροής να αναπτυχθεί στις τεράστιες ανάγκες που υπήρχαν για την επίτευξη του αγώνα οι Έλληνες συμμετείχαν στις προϋπάρχουσες δυνάμεις του πολέμου, που δεν ήταν φυσικό φαινόμενο αλλά η καταστροφική και διαστροφική ορμή των ξένων κατά της ρωμιοσύνης. Η αντίσταση μετά τον πόλεμο θωράκιζε τη χώρα μας φέροντας τη δημοκρατία. Μα σήμερα η διαστρέβλωση της “αντιδημοκρατικής πένας” τετρασέλιδο έγραψε για τον Άρη, τον δολοφόνησε για μια φορά ακόμα, φοβισμένος για τους συνεχιστές του αρχικαπετάνιου του ΕΛΛΑΣ. Μα ό,τι και να κάνει στο 2ο Λόχο θα ανήκει και την ιστορία ο φασισμός του δεν θα μπορέσει να την ξεθωριάσει. Μα για να διασφαλίσουμε τη χώρα μας δεν κοιτάμε πάντα “δεξιά”. Μα ούτε θα κρατάμε στα χέρια μας και το σκουριασμένο στέμμα... Η χώρα μας απειλείται κάθε φορά που μας παραδίδουν την ήττα... Οι επιτήδιοι παραθυρόφιλοι αντί να στηρίξουν τα συμφέροντα της χώρας μας εκπροσωπούν τη δεδομένη αντιπαράθεση, ο καθένας με προσωπικό θυμό και εγωισμό αυτοπροβάλεται. Κι έτσι τα προβλήματα της Ελλάδας μεγαλώνουν, δίνουν προσωρινή πολιτική λύση και μείωση στα εθνικά συμφέροντα. Καμιά ερμηνεία δεν μπορεί να δωθεί στην ανεξέλεγκτη, ελληνική κατάσταση, που επικρατεί. Η δυσμενή συμπεριφορά μονόδρομος στο μεγάλο ευρωπαϊκό σπίτι για τη χώρα μας... Για να υπερασπίσεις την πατρίδα σου, χρειάζεται λιγότερο φαγοπότι γιατί οι αποφάσεις των ξένων μας πιάνουν στον ύπνο... Μέσα σ’ αυτούς, που τόλμησαν να γράψουν, να υμνήσουν και να αποθανατίσουν τον Άρη, έστω και με μια δικαιολογημένη καθυστέρηση ετών, εντάσσεται και η Αικατερίνη - Ρηνούλα Μακρυγιάννη καταθέτοντας τις δικές της μαρτυρίες. Πέρα από τις οποιεσδήποτε προσπάθειες που καταβάλει η συγγραφέας του βιβλίου “Η κόρη της Αντίστασης” να χυθεί άπλετο φως σε πρόσωπα και πράγματα, δεσπόζει η διεκδίκηση της αναγνώρισης του Πρωτοκαπετάνιου του ΕΛΛΑΣ. Μια διεκδίκηση που δεν παύει να είναι και του γράφοντα, που θέλει να πιστεύει ότι είναι και διεκδίκηση εκατομμυρίων Ελλήνων. Για τη σημερινή πραγματικότητα, όπως αυτή εξελίσσεται μέσα στα πλαίσια της βάρβαρης “Παγκοσμιοποίησης” που στρωματοποιεί τα πάντα, η ύπαρξη ενός λαού, ενός Έθνους, σε μεγάλο βαθμό εξαρτιέται από την Ιστορία του. Και η ιστορία μας γράφτηκε μέσα από αγώνες άσπιλους και υπέρ του λαού του. Αυτό έκανε ο Άρης Βελουχιώτης κι αυτό συνεχίζει να κάνει η Αικατερίνη - Ρηνούλα Μακρυγιάννη. Αν και ο Άρης Ζει και σαν θρύλος επικρατεί και στις μνήμες μας και στο βασίλειο των Αθανάτων, η Αικατερίνη Μακρυγιάννη δεν είναι μόνη. Και γι’ αυτούς που φύγανε και γι’ αυτούς που μένουν ακόμα και για τη νέα γενιά, οφείλει να συνεχίσει το έργο της. Για τη μεγάλη καθυστέρηση, έχει πλέον αρχίσει η αντίστροφη μέτρηση...
|