|
Τρίκαλα 13-02-2010
Αφιέρωση στον αξεπέραστο κι ανεπανάληπτο σπέιτερμαν
και την όμορφη πριγκηπέσα με τα ματάκια που σκλαβώνουν
Στρατίκο και Δαναούλα από τον παππού και την γιαγιά.
(Διασκευή από το «Στους ρυθμούς της διασποράς»)
«Άστρα μου εσείς, γαλάζια μου σελήνη,
Αυγερινέ κι αστραφτερέ μου ήλιε
Αστέρια που φεγγοβολάτε, τους ουρανούς ανοίγετε
Λιώνουν χειμώνες δύσκολους, οι γαλανές λαμπίθρες
Με τούτα τα μαλλάκια σας ρίξτε παντού τις ρίζες
Θα κοκκινίσουν οι πλαγιές και όλες οι ραχούλες
Κι όλα τα καμποχώραφα, εσείς θα πρασινίστε
Με στα χρυσά τους θα ντυθούν κι οι κάμποι θα καρπίσουν
Και μες στ’ αμπέλια οι λυγερές κι οι νιοι
Θα στρώνουν τους ανθούς τους
Καρτέρα παλικάρι μου, καρτέρα όμορφη κόρη μου
Ανάπνες της ανάπνας μου, ψυχούλες της ψυχής μου
Οι χτύποι στην καρδούλα μου είναι απ’ τις δικές σας
Και σαν φτερά τα πόδια μου νιώθω απ’ τη δύναμή σας
Τα μάτια μου σαν τις ελιές τις χρονοχιλιάρες
Βλέπουνε απ’ τα ματάκια σας κι ανοίγουνε μπροστά
Δρόμο για σας, εγγόνια μου, στερεό και φωτεινό
Κι όλα τα κοντυλόχορτα που πάτησαν σκληρά
Πάλι θα ξαναστυλωθούν σαν του Μαγιού την πλάση
Κι όλα μαζί θα τραγουδούν για σας γλυκά πουλιά μου»
|
